Er zijn weblogs, en weblogs.....

Net een hele discussie gelezen over weblogs, het nut ervan, hebben ze nog wel toekomst, verkondigen ze meningen of feiten en nog zo wat andere zaken. Dit in verband met de vergelijking met "de oude papieren journalistiek". Wat mij betreft eigenlijk totaal oninteressant. Je vergelijkt twee verschillende dingen met elkaar. Zowel bij de oude journalistiek als bij weblogs tref je juweeltjes aan. En veel onzin natuurlijk. Heel veel wat het aanzien en lezen niet waard is. Maar, het houdt de makers van de straat en is over het algemeen vrij onschuldig. Het is in veel gevallen een uitlaatklep, waar men (ja, inderdaad) zijn meningen en opinies op kwijt kan. Een alleraardigst weblog is die van "Starry Night". Ze schrijft op een leuke, associatieve manier en haar blog is een verademing tussen al die andere. Een van die pareltjes.

Non-profit organisaties en Web2.0

Er is al veel gezegd en geschreven over non-profit organisaties en web2.0 Op de vraag of web2.0 een buitenkansje, een meevaller voor non-profit organisaties is, is het antwoord van Beth Kanter op Read/WriteWeb een volmondig ja. Organisaties die deze technieken op een effectieve manier integreren in hun communicatie strategieen, plukken daar de vruchten van. Maar het gaat niet allemaal van een leien dakje getuige het volgende citaat:
"Despite the popularity of Web 2.0 tools like social networks and social media, many non-profits are at best in the early stages of exploration; or at worst paralyzed by unanswered questions or concerns, a lack of knowledge or skills, concerns about control of branding or messaging, or they simply don't view it as a priority."
Ook een volgend citaat is veelzeggend en belangrijk voor bibliotheken:
"....to learn about web 2.0 and feel comfortable, more non-profits need to experience it first hand. The first step is jumping in and getting comfortable with the tools; and carrying out low risk experiments".
Het betekent eigenlijk gewoon "al doende leert men". Het volledige artikel is te vinden op Read/WriteWeb.

Internetgebruiker: een typende aap

Een aardig stukje, gelezen op Sync.nl. Het artikel is van de hand van Marie-Jose Klaver. Andrew Keen betoogt in zijn onlangs uitgekomen boek The Cult of The Amateur dat internet de westerse cultuur vernietigt. Web 2.0 vindt hij een dodelijke combinatie van domheid en hysterie. Verdrinkt hij in cultuurpessimisme? Het gaat slecht met de papieren krant. Het aantal Nederlandse huishoudens met een krantenabonnement is in de afgelopen tien jaar gedaald van 62 tot 51 procent. In de Verenigde Staten laten adverteerders het afweten. In het eerste kwartaal van dit jaar daalden de advertentie-inkomsten voor kranten met 4,8 procent. Lees meer op sync.nl als u nieuwsgierig geworden bent. Als u het mij vraagt is hij wel heel erg pessimistisch.

Bibliothekarissen en vooroordelen

Bibliotheken en bibliothekarissen hebben lang het imago gehad van stoffig, suf, ingeslapen, saai, knotje en brilletje. En ga zo nog maar even door. Daar begint wel geleidelijk aan verandering in te komen, hopelijk ook bij de buitenwacht. En dat bibliotheken veel meer te bieden hebben dan het heersende beeld doet vermoeden, weten we maar al te goed. Een tijdje terug konden Nederlandse bibliothekarissen die iets bijzonders hadden of deden zich melden, meen ik, bij Bibliotheekblad. Waar ze dan voorgesteld werden. In het artikel uit de Pittsburgh Tribune-Review passeren een aantal Amerikaanse collega's de revue. Ze bevestigen het feit dat bibliothekarissen net gewone mensen zijn. Het idee, dat je aan de buitenkant kunt zien, of iemand bibliothekaris is kunt u dus vergeten en mag in de prullenbak.

Puzzelen met boeken leidt tot nieuwe poëzie

Artikel uit Volkskrant van Anneke Stoffelen
Stapelgedicht: Trek een paar boeken uit de kast, leg ze op elkaar, lees de titels van boven naar beneden en voilà: een gedicht. Het is zó eenvoudig en misschien juist daardoor is het stapelgedicht in een maand uitgegroeid tot een hype onder webloggers.
Max Dohle begon er in juni mee, nadat hij op internet had gelezen over Sorted Books, een project dat kunstenares Nina Katchadourian in 1993 startte. ‘Dat leverde eigenlijk meer proza dan poëzie op. Toen bedacht ik dat het leuk zou zijn om op dezelfde wijze gedichten te maken. Ik ben in mijn boekenkast gaan kijken en na tien minuten had ik een eerste stapeltje gemaakt.’
Hij zette de foto’s op zijn website, een paar bekende bloggers onder wie Merel Roze en Francisco van Jole, pikten het op en de rage ging als een lopend vuurtje over het web. Ineens doken overal foto’s van stapelgedichten op. ‘In een paar weken sprong het aantal Google-hits op ‘stapelgedicht’ van acht naar 24 duizend’, zegt Dohle, zelf tekstschrijver.
Sommige stapeldichters gebruiken wel vijftien boeken, maar juist combinaties van slechts enkele titels geven vaak mooie vondsten. Een voorbeeld van Marianne van der Lubbe:
Bevroren vuurwerk
Op weg naar de hemel
In stukjes gevallen
Een vondst van Dohle zelf:
De geschiedenis van mijn
kaalheid
Bij nader inzien
Allemaal gelogen
Het stapeldichten is volgens Dohle lastiger dan het lijkt, vooral als je een titel in je hoofd hebt die je per se wilt gebruiken. ‘Dat mislukt snel, omdat je er toch niet de juiste boeken bij vindt. Onbevangenheid is raadzamer.’ Binnenkort opent hij een officiële website, maar tot die tijd verzamelt Dohle de gedichten op stapelgedichten.blogspot.com. Iedereen kan hem mailen, maar niet alles wordt geplaatst. ‘Het gedicht moet voor derden bevattelijk zijn. Soms is het slechts een stapel boeken, dan plaats ik het niet. Poëzie wordt vaak als moeilijk ervaren en ik wil dit project juist toegankelijk houden

Digg

Digg is een web 2.0 applicatie die al een tijdje bestaat. Ze bevat links naar artikelen op internet, verdeeld over een aantal rubrieken. De artikelen zijn gerangschikt, hoe meer stemmen een artikel krijgt hoe hoger het in de lijst komt te staan. Dat is in het kort het basisprincipe. Om te kunnen stemmen moet je wel een account bij Digg hebben, maar dat is een fluitje van een cent. Iedereen kan de artikelen lezen. Digg biedt een dwarsdoorsnede van wat de Digg-gemeenschap bezighoudt. Meestal is dat toch wel het laatste nieuws dus het is een goede manier om op de hoogte te blijven. Digg is ook makkelijk te integreren op een weblog (zie het "Technologie nieuws" op deze blog). Digg heeft pas een iets andere presentatie gekregen, en het is mogelijk filmpjes op de homepage te plaatsen. Neem eens een kijkje op Digg en overtuig u van het nut ervan.

E-books

De verspreiding van e-books gaat nog niet boven verwachting snel en goed. Ondanks promotiecampagnes die er zo af en toe zijn geweest. Waar ligt dat toch aan? In een amerikaans artikel las ik het volgende:
"CafeScribe gives ebook readers musty smell of the real thing. While ebooks have a lot going for them, it's hard to overcome losing the satisfaction that comes from handling a physical book -- the texture of the pages, the ability to flip around quickly, and yes, the smell."
De rest van het artikel vindt u hier. Het onderzoek waar in het artikel naar wordt verwezen is hier te lezen. Kort gezegd komt het er op neer dat amerikaanse studenten houden van boeken die een beetje "ruiken", ze missen dus de geur. Zou dit echt de oplossing zijn?

Bibliotheek2.0

Bibliotheek2.0 is een nieuwe community, die zich, de titel zegt het al, bezighoudt met Bibliotheek2.0 zaken. Want de vraag is, wat kan web2.0 voor ons als bibliotheken betekenen. Hoe moet het bibliotheekvak daarmee omgaan? We kunnen moeilijk achterover leunen nu de digitale ontwikkelingen zo snel gaan. En dan met name in de richting van sociale netwerken, het delen van informatie (Digg, Furl), foto's (Flickr), films (YouTube) ideeen, muziek (LastFm), kortom alles wat ons bezighoudt, kan tegenwoordig gedeeld worden met anderen. En steeds meer kan gedaan worden op het web, is dus puur web-based. Van opslag van informatie tot het gebruik van office software. Voorheen werden de ontwikkelingen bijgehouden op OBlog, een weblog volgeschreven door een paar collega's. Maar Bibliotheek2.0 is veel flexibeler en veelzijdiger en maakt beter gebruik van de laatste stand van zaken. Een prima initiatief derhalve. Voor elke bibliotheekmedewerker, maar voor algemeen geinteresseerden een site om in de gaten te houden. Duidelijk is al wel, dat sommige bibliotheken veel verder op dit gebied zijn dan andere. Ook duidelijk is, dat het een geleidelijk proces is, een richting waarin bibliotheken zullen moeten gaan, willen ze hun relevantie voor de jongere generatie behouden.

Bibliotheken en Internet

De toekomst van bibliotheken komt onder druk te staan door de opkomst van het internet. Althans, dat is wat ons van vele kanten en bij herhaling wordt voorgehouden. Menig bibliothekaris breekt het zweet uit als hij denkt aan de razendsnelle ontwikkelingen op het virtuele terrein. Een artikel uit the Boston Globe kan ons weer wat geruststellen. Daar blijkt uit onderzoek dat leencijfers over de laatste 10 jaar iets gestegen zijn, maar dat vooral het interbibliothecaire leenverkeer met sprongen omhoog gegaan is. Vooral mogelijk gemaakt door de nieuwe technologie. Misschien is er dan toch nog hoop voor ons. Afijn, leest u zelf maar op: http://www.boston.com/news/local/articles/2007/07/29/good_circulation/