Monday, May 16, 2011

HUS

Ik was nooit zo'n vergadertijger, ook niet in mijn studietijd. Op een sociale opleiding behoorde je dat eigenlijk wel te zijn. Zitting hebben in werkgroepen was studieplicht. Gelukkig vond ik medestanders: 'Hou ut simpel' heette de werkgroep waarin we ons verenigden. Vanuit dat opgewekte streven namen we zitting in andere werkgroepen en commissies die we op nut en noodzaak bekeken. Wanneer die er onvoldoende was probeerden we zo'n club op te heffen, minder bij elkaar te laten komen of op te laten gaan in een ander verband.

Onze natuurlijke vijanden bleken niet zozeer de docenten, die gaven liever les, maar oudere jaarstudenten die dit vergaderbouwwerk tot stand gebracht hadden. Zo was er per studierichting een stagewerkgroep met ieder een eigen kaartenbak (uit die tijd nog) en een eigen vergaderstructuur. Wat was eenvoudiger er één van te maken? De problemen en mogelijkheden die je als stagiair tegenkomt zijn immers overal hetzelfde? Er waren ook overleggen per studiejaar met dwars daarop overleggen per studierichting. Die eerste hebben we inderdaad opgeheven, dat scheelde meteen vier werkgroepen. Dit proces nam enkele jaren in beslag, ons succes nam natuurlijk toe naarmate meer oudere jaar verdwenen en wijzelf de ouderejaars werden.

Ik heb hier veel van geleerd en een eigenstandige visie op organisaties gekregen die nooit meer helemaal overging. Een interessante paradox is dat we behoorlijk veel moesten vergaderen om het aantal vergaderingen te beperken.

B.Logger

Tuesday, May 10, 2011

Oergamers

Een mooie avond, warm en zonnig. Het is een hoekhuis: vermoedelijk zitten ze in de achtertuin. Om de jongste niet wakker te bellen klim ik over het tuinhekje.

'Dag meneer Elf' wilt u koffie? vraagt het dochtertje.

Ik heet geen Elf maar eenmaal per maand ben ik een elf, twee elven om exacter te zijn: de ene jong en onbezonnen, de andere ouder en wijzer. Aangezien elfen zeer oud worden moet je bij een jonge elf denken aan nog geen 100 jaar oud, dan kom je nog maar net kijken, bij een oudere elf aan minstens een jaar of 400.

Voor het geval u meent dat uw columnist in een acute psychose is beland, maak u geen zorgen: het begon allemaal heel heel lang geleden ... op zekere dag in de jaren 80 werd ik uitgenodigd een avondje mee te spelen met een zogenaamde role-playing game dat luisterde naar de naam Dungeons & Dragons en het beviel me. De rollen die we speelden (en nog altijd spelen) baseren zich op het boek 'In de ban van de ring'. Een Tolkienachtige wereld vol magie en strijd. Je mag een dwerg, elf, mens, tovenaar een hobbit, of nog een ander wezen zijn.

Je ontwikkelt je rol in de loop van de tijd qua eigenschappen, vermogens en vaardigheden. Je verwerft en verliest bezittingen. Letterlijke kern van het verhaal: je beleeft sprookjesachtige avonturen samen met je reisgenoten (die andere dwergen, hobbits of wat ze ook willen wezen) Er is altijd sprake van een opdracht en/of groot en onbekend gevaar waarvoor je je gesteld ziet. Met hulp of tegenwerking van je reisgenoten, je eigenschappen en vermogens, je wapens en de creativiteit waarover jij als karakter beschikt probeer je dit tot een goed einde te brengen.

Om enige ordening aan te brengen is er een verteller of spelleider: hij/zij schetst de situatie waarin je je bevindt en heeft een verhaallijn en mogelijke oplossingen in gedachten. Daarbij kan je als speler overigens de verteller verrassen met jouw originele oplossing waar de verteller zelf nog niet aan dacht. Per speelavond verwerf je ervaringspunten. En hoe meer ervaring, hoe meer eigenschappen, vermogens en bezit je kunt verwerven ... of verliezen natuurlijk.

Meerwaarde is de ontwikkeling die je persoon(lijkheid) doormaakt in de loop van de jaren. Ik durf te beweren dat het naast een gezellige uitlaatklep ook een vorm van psychotherapie kan zijn voor de deelnemers. Verder leer je eventueel beter samenwerken en wordt je creativiteit voortdurend uitgedaagd.

Tegenwoordig spelen wereldwijd twintig miljoen mensen dit spel op verschillende manieren: virtueel online of door ouderwets bij elkaar te komen. Er zijn fundamentalisten en vrijzinnigen. Groepen die zich daadwerkelijk verkleden en op locatie spelen, er zijn D&D handboeken met strenge regels, speelborden, landkaarten, poppetjes. Wij komen nog altijd ouderwets bij elkaar en spelen het in een vrije vorm, zonder verkleedpartijen, met eigen verzonnen verhalen, eigengemaakte landkaarten, vooral met humor en op onze eigen maat en behoeften toegesneden...

B.Logger

Monday, May 9, 2011

Internationale handelsnetwerken en culturele contacten in de vroegmoderne Nederlanden

Internationale handelsnetwerken en culturele contacten in de vroegmoderne Nederlanden / auteur: Maartje van Gelder en Esther Mijers (red)

De Nederlanden vormden tot de opstand een eenheid. In het verloop van de 80 jarige oorlog ontstonden Zuidelijke of Spaanse Nederlanden en Noordelijke Nederlanden ofwel de Republiek: voorlopers van het huidige Nederland en België. De Nederlanden waren (en bleven) steeds knooppunt van internationale handel, uitwisseling van ideeën en kunstuitingen, wijkplaats voor vervolgden, centrum voor boekdrukkunst. Brandpunt van die ontwikkelingen waren aanvankelijk Vlaanderen en Brabant, deze functies verplaatsten zich meer en meer naar het noorden, naar Holland.

De gebundelde artikelen in 'Internationale handelsnetwerken en culturele contacten in de vroegmoderne Nederlanden' zoemen via verschillende bijdragen in op de betekenis in al die opzichten van enkele individuele kooplieden en handelsagenten. Hun (niet makkelijke) levens worden tamelijk beknopt beschreven maar is toch interessante kost: ze deden veel meer dan inkopen en verkopen! Zij speelden ook belangrijke rollen op het gebied van kunst, cultuur en verspreiding van ideeën. Tussen de regels door (en ook via een leesbaar artikel over jaarmarkten en locale belangenbehartiging) krijgt de lezer een boeiende inkijk over de werking van internationale handel in de Nederlanden, ruwweg in de periode 1550 - 1650.

Behalve lezenswaardig (een schrijver van historische romans zou geïnspireerd kunnen raken) is dit tevens gedegen geschied beschrijving volgens de 'state of the art': vanuit een eigentijdse visie op netwerken, 'act local, think global'. De in deze bundel besproken mensen deden dit al en worden vanuit dit perspectief beschreven. Ook historici zijn kinderen van hun tijd en daar is niets mis mee...cten in de vroegmoderne Nederlanden / auteur: Maartje van Gelder en Esther Mijers (red).

Saturday, May 7, 2011

Sympathiek ...

vind ik de Aktie 'koers kunst', een mooi initiatief. Ga maar eens naar www.koerskunst.nl en neem een kijkje. We worden allemaal opgeroepen mee te denken en met voorstellen te komen. Zelf denk ik aan kunstuitleen in bibliotheken. Het zal u niet verbazen want te Arnhem is dit al het geval (ToArt) en ik zie louter voordelen.

Financieel:
De kunstuitleen is minder geld kwijt aan huur, de bibliotheek heeft een extra bron van inkomsten.

Dienstverlening:
Een kunstuitleen kan gebruik maken van uitleenadministratie systemen van bibliotheken tot en met het online reserveren van een kunstwerk. Eventueel kunnen lidmaatschappen van bieb en kunstuitleen gecombineerd worden tot een cultuurabonnement voor de echte liefhebbers. 'Kunstklanten' kunnen het geleende tijdens de ruimere openingstijden van de bieb inleveren.

Inrichting en sfeer:
Bibliotheken worden een inspirerende omgeving dankzij de producten van de kunstuitleen.

Bereik:
massa's mensen komen in aanraking met echte beeldende kunst. Heel wat anders dan de platte posters die nu boven de vierzitbanken hangen.

Er zijn nog veel meer voorstellen te verzinnen zoals combi's van kunst en sport, het verfraaien van lelijke bedrijfsterreinen, tijdelijk gebruik van lege bedrijfspanden door kunstenaars als atelier. Dat laat ik aan u ...

Met kunstminnende groet B.Logger.

Friday, May 6, 2011

Bewustzijn

Van mensen wordt wel beweerd dat zij over een collectief onderbewustzijn beschikken (oa Gustav Jung). Diep in onze geest liggen oeroude herinneringen opgeslagen. Om die reden vrezen wij roofdieren, hebben we een intuïtieve hekel aan slangen et cetera. Ik moest daaraan denken toen ik ontdekte dat mijn tuin eindelijk slakkenvrij is!

Slakken waren jarenlang een groot probleem, ik heb dan ook een redelijk vochtige tuin. In het eerste rampjaar aten ze de Hosta's rond mijn vijvertje zo grondig op, dat ik nooit Hosta's meer teruggezien heb. Dan maar geen Hosta's dacht ik. Maar vervolgens begonnen de slakken aan een onstuitbare opmars. Met mijn licht ecologische inslag mikte ik ze over de heg de naastgelegen speeltuin in, dit had geen enkel effect. Waarschijnlijk zagen de sterkste exemplaren kans terug te keren waardoor een steeds krachtigere variant van superslakken mijn tuin onveilig maakte.

Met ieder volgend jaar kwamen de slakken massaler terug en na een paar zwakke pogingen zag ik mij genoodzaakt naar harde middelen te grijpen. U moet begrijpen, dat ik echt wanhopig was, ik schafte een chemisch bestrijdingsmiddel aan, strooide er ruim mee, met een massale slakkensterfte tot gevolg. Ik heb ze bij duizenden vermoord, mijn tuin stonk zelfs een dag naar gestorven slakken en ik voelde mij schuldig.

Al doende leert men, de jaren daarop volgend strooide ik in het voorjaar een vriendelijk eco anti slak middeltje wanneer er nog niet veel slakken waren. Daardoor vermoordde ik er slechts een paar honderd zonder het milieu aan te tasten. Ethisch gezien maakt 't weinig uit maar het voelde stukken beter. En nu is dan het zover: een slakvrije tuin.

Ik vraag mij af of dit door de strenge winter komt, door mijn betere bestrijdingsmethoden of beseffen de buurtslakken collectief, dat mijn tuin gemeden moet worden?

B.Logger.

Wednesday, May 4, 2011

The Sky is Crying

The Sky is Crying / Stevie Ray Vaughan. The Sky is Crying' kwam uit in 1991, een jaar na de dood van Stevie Ray op 35-jarige leeftijd. Na een jamsessie met Eric Clapton, Buddy Guy, Jimmie Vaughan (zijn broer) en Richard Cray nam hij een helicopter naar Chicago. Reeds een paar minuten na de start stortte deze neer met desastreuze gevolgen.

Stevie Ray kwam uit Texas en begon al vroeg gitaar te spelen. Hij ontwikkelde een unieke stijl en vormde de schakel tussen de blues en de rock. Invloeden waren voor hem o.a. Muddy Waters en Albert King, maar ook Jimi Hendrix en Lonnie Mack.

Gedurende zijn korte loopbaan werkte hij o.a. samen met David Bowie en Jackson Browne. Na in een aantal bands gespeeld te hebben vormde hij Double Trouble (1978), waar hij gitarist / zanger van werd. Na jarenlang in het Texas circuit gespeeld te hebben, kregen de heren in 1982 een uitnodiging om in Montreux te komen spelen. Dat was min of meer hun doorbraak.

De stijl van Vaughan is zeer gedreven en vraagt er als het ware om om het geluid flink hard te zetten.‘The Sky is Crying' is door zijn broer Jimmie samengesteld uit studio-opnames. Het album haalde in 3 maanden tijd de platina status. En terecht. Mooi, zeker als je van blues houdt. Een topper.

Monday, May 2, 2011

Wrede zee

Opera vond ik altijd onbegrijpelijk gekostumeerd gekweel. Tot op mijn vorige werk (TBS kliniek) op zekere dag een operazangeres optrad: wat een stem en wat een mens. Ik sprak haar achteraf en raakte onder de indruk van haar persoonlijkheid.

Niet ieder genre kan iedereen aanspreken en dat is helemaal niet erg. Het is wel goed met alles een keer kennis te maken ... neem dan meteen het beste.
Ik heb iets met zeeslagen en met oorlog op zee. Soms lees ik daar tamelijk saaie boeken over zonder dat overigens een belemmering te vinden. Het is een specialistisch genre waarmee ik mij vermaak.

Het beste is in dit opzicht: 'Wrede zee' van Monsarrat. Een roman van iemand die het zelf meemaakte. Het gaat over scheepskonvooien in tweede wereldoorlog bezien vanuit enkele personen op één schip, het is tevens een voor die tijd openhartige sociaalpsychologische roman over relaties onder zulke omstandigheden en over onvergeeflijke fouten die mensenlevens kosten. Daarnaast schetst Monsarrat hoe een oorlog in een steeds onpersoonlijker maar beter geoliede oorlogsmachine verandert.

Omdat alle hoofdpersonen vrijwillige officieren en geen beroepsmilitairen zijn, is het zelfs een verhaal over hoe je onvoorbereid leiding leert geven in extreme omstandigheden. Kortom een bijzonder boek.

B.Logger.