Rondo Veneziano

Naarmate de boot naderde openbaarde zich de grandeur van Venetië, op dinsdagmorgen 31 juli. De boot voer tot vlak aan het San Marco plein waar we met de trolley over de loopplank de oude stenen betraden. Het paradijs. In de nog toeristvriendelijke zone nuttigden we een cappuccino, waarna een bliksembezoek van 2 uur volgde.

Café Florian met live muziek. Een violiste en pianist die een Italiaans operadeuntje speelden. Tot in je ziel beroerd; dat was raak.
De hemelsblauwe lucht, het azuurblauwe water, waartegen de perzikkleurige gebouwen prachtig afstaken, de zon die schitterde in het wateroppervlak, ach, het is maar een impressie.

De enorme weidsheid, waarin je je op dat moment bevindt, zet zich vast op je netvlies, een beeld dat je nog dagenlang met je meedraagt.
En, ach de hordes toeristen, fotograferend boven en onder je, de onmogelijke warmte -34 graden- die nam ik maar voor lief.

Een stad, deze term doet geen recht, die enorm tot de verbeelding spreekt. Ik ben duidelijk niet de enige die dat vindt. Een inspirerende omgeving. Stel je voor: Op een koele kamer met uitzicht over al dat water, je hoort het zachtjes tegen de gevel klotsen, de zon in je kamer op je bureau, waarachter jij, peinzend, dromend, verrukt van alle indrukken. Die zich uiteindelijk samenballen in een prachtige novelle. Noot: van een nog onbekende schrijfster met Italiaans uiterlijk en verbeeldingskracht.

De wonderlijke avonturen van R. Meredith Belbin

Belbin klinkt als een hobbitnaam uit 'Lord of the Rings'. Hij is wetenschappelijk onderzoeker, grondlegger van de  Belbintest: daarmee brengt men teamrollen in kaart die mensen vervullen ten opzichte van elkaar. In zijn boek: 'managementteams' 'over succes- en faalfactoren voor teams' beschrijft hij resultaten, onderzoeksvragen en de vooral ook de opzet. Door zijn levendige schrijfstijl snap je hoe zijn onderzoeksteam de ene na de teamrol 'uitvond', tot aan het punt waarop men een redelijk complete rolverdeling in zicht kreeg.

De deelnemers werden vooraf uitgebreid getest, van IQ tot persoonlijkheid en deden vervolgens mee aan simulatiespelen. Zeg maar 'bedrijfje spelen' met een sterk competitieve inslag. De onderzoekers probeerden telkens te voorspellen welk team de beste resultaten zou scoren.

Een eerste uitkomst is slecht nieuws voor de slimmeriken onder ons:  wanneer men de intelligentste mensen bij elkaar zette in een zogenaamd alfateam waren de resultaten ronduit slecht. De succesvolste teams bleken een flinke hoeveelheid efficiënte, praktische nuchtere harde werkers te bevatten. In de volgende reeks simulatiespelen zette men deze zgn 'bedrijfsmannen' samen in één team. Ook dat pakte verrassend slecht uit: analyse wees uit dat men vermoedelijk een creatieveling miste.

Zodoende kwam de zgn 'plant' in beeld. De benaming 'plant' ontstond omdat men die creatievellingen 'implanteerde' in teams, telkens één per team. Dergelijke teams scoorden aantoonbaar beter in het spel. De plant bleek een variant te hebben, degene die steeds overal rondkijkt om ideeen op te doen: 'de brononderzoeker'. Met deze drie rollen in beeld bleek de boel slim bij elkaar houden een volgende succesfactor, zo kwam 'de voorzitter' naar voren: meer visie dan bedrijfsmannen, gaf planten genoeg water en brononderzoekers voldoende ruimte, maar net als bedrijfsmannen: trouw aan opzet en bedoelingen van de firma. Na deze vier rollen ontdekte men dat voor 'relaxte' voorzitters/teams een aanjaag factor van belang is om te winnen, die persoon noemde men de 'vormer'.

Aldus ontdekte men zeven verschillende rollen die allemaal voor- en nadelen hebben en elkaar in een winnend evenwicht dienen te houden.

Belbin zelf lijkt mij een 'superplant', in zijn boeken maakt hij soms wonderlijke uitstapjes zoals naar de ideale vorm van vergadertafels.

B.Logger.

Frankrijk. Waarom vallen ze me altijd op?

Opnieuw oranjekoorts ...

Het zat al tegen met het WK voetbal, vervolgens bij de tour de France. Niet verwonderlijk dat er enig rumoer dreigde te ontstaan over alweer achterblijvende resultaten op de Olympische spelen. 

Zozeer dat het NOC lid Prins Willem-Alexander zich genoodzaakt zag hierop te reageren. Het rumoer verstomde want inmiddels staat Nederland op een goeie dertiende plaats. Nee dan die arme Belgen, zij hink-stap-springen ergens in de veertig!

Ondertussen verklaarde het NOC*NSF in een rapport dat het niet goed gaat met topsport in Nederland vergeleken met andere landen, zou het toeval zijn dat dit rapport tijdens de Olympische spelen uitkomt? Hun conclusie lijkt me sowieso onjuist: wanneer je uitgaat van het aantal inwoners per land en dit deelt door het aantal gewonnen medailles per land doet Nederland het steengoed.

Op de achtergrond speelt natuurlijk die grote droom: Olympische spelen in Amsterdam 2028

B.Logger

slow motion

Ik viel en herkende de pijn meteen: gekneusde rib. Duurt een paar weken, zaak is in beweging te blijven zonder je te belasten. 

Dat betekent dat ik ineens alles met aandacht moet doen. Het mag ook zonder aandacht maar dan schiet het me meteen weer te binnen ... en in de rug.

Met aandacht: ik zit op de bank, kat zit voor op de vloer en mauwt zachtjes: hij wil op schoot. Zielig, hij heeft tegenwoordig verlammingsverschijnselen, daarom staat er kistje naast de bank als 'kattenopstapje' hij klimt erop en mauwt opnieuw, indringend nu. 

Ik buig me voorover, til hem naar mij toe en ... ai ... dat was dus de verkeerde til techniek ... altijd met twee handen en vanuit de onderrug !

Verplicht onthaasten: mijn gemiddelde loopsnelheid veranderde in een kalme tred, alsof ik alle tijd van de wereld heb. Ik groet meer mensen omdat ik er meer zie. Rennen om een trein te halen is er even niet bij. Kortom: een ander leven.

 B.Logger.

Cloud computing

Wat is cloud computing eigenlijk precies? Een vraag die bij me opkwam toen ik een artikeltje las over dit fenomeen. Het ging in dat verband over de negatieve gevolgen van cloud computing.

Ik hanteer hier maar even de definitie van Wikipedia: “Cloud computing is het via het internet op aanvraag beschikbaar stellen van hardware, software en gegevens, ongeveer zoals elektriciteit uit het lichtnet”.  Bij cloud computing hoeven software, data e.d. niet meer op je eigen PC of laptop te staan, ze zijn ergens op een computer (of meerdere computers) in de wolk opgeslagen. Je maakt via internet en inloggegevens verbinding met de wolk en kunt dan beschikken over de inhoud ervan. Een simpel principe.

Maar wat gebeurt er bijvoorbeeld met informatie, die jezelf in de cloud zet? Apple mede-oprichter Steve Wozniak voorziet hier op niet al te lange tijd problemen. Je verliest namelijk de controle over je eigen content. Even een citaat: “In veel gevallen komen de rechten over de bestanden die bij een clouddienst worden opgeslagen te liggen bij de aanbieder van de dienst”. Dat is wel iets om even over na te denken, voordat je allerlei informatie in de cloud zet. U vindt het volledige artikel bij Techzine.

Of het werkelijk zo’n vaart zal lopen? De toekomst zal het uitwijzen, het kan best zijn (dat denk ik) dat er betere juridische voorwaarden zullen komen, waaraan zowel aanbieders van cloudservices als gebruikers zich moeten houden. Het is wel  te verwachten dat cloud computing groeit, een blijvertje is, want het is toch wel supermakkelijk om met al je hardware (laptop, tablet e.d.) altijd en overal bij je gegevens te kunnen.

Einsteins koelkast

Einsteins koelkast / auteur: Rene Schils. Leuk boek waarin minder bekende uitvindingen en ontdekkingen van wereldberoemde wetenschappers voor het voetlicht komen. Het zijn niet de minsten: namen als Darwin, Dalton en Curie Maxwell komen voorbij.

Sommigen hielden zich met verrassend andere dingen bezig dan waar zij beroemd mee werden. Het sterk verbeterde ontwerp voor een koelkast van Einstein is het meest opmerkelijk. Het apparaat voldeed wel maar maakte een geluid dat aan een jakhals deed denken. Om die reden is het nooit wat geworden. Van iedere wetenschapper wordt ook de hoofduitvinding beschreven.

 Ik mis Isaac Newton als de uitvinder van het kattenluikje, een bijna ontroerende, lieve uitvinding. De werking heeft zijdelings iets met zwaartekracht te maken. Het verhaal blijft opduiken op internet, maar de claim is helaas omstreden en zal om die reden niet in het boek zijn opgenomen.

Thinking is the best way to travel

Ik reisde soms veel en ver: één keer zelfs twee maanden achtereen maar ook een hele mooie reiservaring beleefde ik ooit thuis.

Ik had even geen geld om op vakantie te gaan: mijn toen nog toekomstige ex vriendin ook niet,  we besloten daarom ons tentje maar in mijn studentenkamer op te zetten.

We draaiden wereldmuziek, aten 'buitenlands' omringden ons met reisgidsen en boeken over verre vreemde landen en hadden zelfs een 'hoe en wat' taalgids in het Turks als ik mij goed herinner. Dagelijks kwamen er wel wat vrienden en of medestudenten langs en het was iedere avond feest!

Met onnavolgbare groet B.Logger.

De lange twintigste eeuw

De lange twintigste eeuw / auteur: Pieter Caljé en Jaap den Hollander. Een lezenswaardig boek dat de wereldgeschiedenis doorneemt en ook de verschillende opvattingen hierover aanstipt. De twintigste eeuw van deze auteurs begint, met redenen omkleed, al in 1870 en duurt per herdruk telkens langer.

Daarmee bedienen ze hun tijdgenoten voortreffelijk maar de twintigste eeuw duurt volgens Caljé en Hollander inmiddels 140 jaar. Was het beginpunt al aan de vroege kant, het eind begint zo langzamerhand zoek te raken.

Ik snap hun overwegingen en de 'eeuwlengte' tast de kwaliteit van het boek niet aan: de echte periodisering zullen historici pas over 100 jaar kunnen maken. Ik ben heel benieuwd, jammer dat ik er niet meer bij zal zijn. Mogelijke uitslag: de korte twintigste eeuw, van 1914 tot 1990, ingeluid door een wereldoorlog in twee bedrijven (wat we nu als twee wereldoorlogen beschouwen) met de koude oorlog en de dekolonisatie als nasleep.