"Die Google toch (1)" ging behalve over Google over privacy. Google had per ongeluk gegevens verzameld van onbeveiligde en niet zo goed beveiligde draadloze netwerken. Een foutje, een programmeerfoutje. Kan gebeuren! Toch?Naar aanleiding daarvan haalde Biebblogger toen nog enkele voorbeelden aan om aan te tonen, dat het met onze privacy niet zo goed gaat. Gelukkig hebben we een privacywaakhond, die er op let dat het privédomein zoveel mogelijk gewaarborgd wordt.
De waakhond op het betreffende plaatje lijkt wel op een politiewaakhond. Het laatste voorbeeld van grootschalige inbreuk op onze privacy komt echter van de politie. Citaat: “Op alle vlakken gooien de opsporingsdiensten met de pet naar de wettelijke regels voor het opvragen van NAW-gegevens van telecomklanten. Bij de Nationale Recherche, onderdeel van het KLPD, heeft het CBP 11 bevragingen onderzocht, daarvan waren er maar liefst 9 in strijd met de wet.” De politie overtreedt dus gewoon de wet. Hiermee geconfronteerd wordt als excuus aangevoerd, dat het vormfouten waren, de onderzoeken waren wel degelijk gerechtvaardigd. De politie moet namelijk een duidelijke reden hebben om die gegevens op te vragen.
Wat zou het gemakkelijk zijn als we als burger allemaal achteraf een reden zouden mogen bedenken voor een wetsovertreding? Gewoon even goed nadenken en iets verzinnen – het wordt toch niet gecontroleerd of kan niet gecontroleerd worden. Volgens mij zat die politiewaakhond ook in het complot, of hij zat te slapen. Bijten deed hij zijn baasje in ieder geval niet.
Nog een ander geval van privacyschending afgelopen week was de inval in het Sonynetwerk: “Het hacken van de computers, waarop de gegevens staan van 77 miljoen gebruikers van PlayStation Network, is geen op zichzelf staand geval”. Dat is pas de moeite waard. Mocht u dus nog illusies koesteren over uw privacy, vergeet die dan nu maar. Waakhond of geen waakhond. Alhoewel, door tegengas van de Tweede Kamer (en de pwh) is - voorlopig - de centrale opslag van onze vingerafdrukken van de baan.
