In the old town of Quebec City: boekhandel Pantoute

vierdaagse tot slot ...

ja mijn broers liepen 'm beide uit. Tijdens het grote inhaal festijn op vrijdag liep ik hen mis, dat gebeurd één keer in de zoveel jaar…

Al wachtende ontrolde zich het volgende tafereel boven mijn hoofd: tussen helikopters en ander vliegend tuig ontwaarde ik een klein reclame vliegtuigje met een lange banier achter zich aan, daarop stond in fiere letters: 'next step: vitessejaarkaart.nl'

Deze overmoedige piloot bevond zich dus boven Nijmegen, voetbaltechnisch gezien vijandelijk gebied! Nijmegen heeft immers N.E.C.
(Mocht u ooit in Nijmegen belanden, men spreekt dit hier uit als 'en - ee - see', beslist niet als 'nek')

Het betreffende vliegtuigje vloog onbekommerd haar rondjes met het opruiende spandoek achter zich. Ik hield m'n hart vast, verwachtte ieder moment het donderend geluid van luchtafweergeschut te vernemen, met zoveel militairen in de buurt moet dat toch een koud kunstje zijn. Dat gebeurde echter niet. Er kwam trouwens nauwelijks commentaar, men besloot kennelijk dit incident te negeren. Nijmegenaren staan hier boven.

Toch mogen we niet uitsluiten dat de marsleiding komend jaar bepaalde maatregelen neemt. Men is gewaarschuwd! Die bepaalde maatregelen kunnen variëren van Arnhem zuid niet opnemen in de route tot en met een verzoek aan het Zwitserse volksleger om de laatste dag een kleine luchtdoel oefening te houden. Uiteraard wordt er op het banier gemikt maar sommige volksmilitairen hebben slechte ogen, een bril kan zomaar beslaan ...

B.Logger

niet vies van visie ... bionische kennis

We kijken nog wat verder in de tijd. Dit wordt de blauwdruk voor een SF verhaal ...

Wanneer u rond 2084 opgroeit wordt uw intelligentie al op jeugdige leeftijd gemeten door zogenaamde I choaches. Zij maken gebruik van niet cultureel bepaalde IQ tests met slechts een geringe foutmarge.

Wie boven een bepaalde score komt krijgt een biochip geïmplanteerd. Hierin kan kennis worden opgeslagen en eventueel ververst. Bovenop traditionele basiskennis en basisvaardigheden focust men zich vooral op het leren leren. De vraag staat centraal hoe u optimaal gebruik leert maken van de in uw biochip opslagen kennis. Daartoe worden proefmodules gedownload om uw 'kennisverwervingprofiel' in kaart te brengen.

Op grond van uw studiekeuze krijgt u bijbehorende kennis gedownload. Het gaat niet meer zozeer om kennisverwerving maar om die gedownloade kennis leren toepassen. Studiekeuze blijft belangrijk, er zijn ongetwijfeld totalitaire regimes die keuzes voorschrijven omdat men tekorten heeft binnen bepaalde beroepen: bionische slaven. Ik denk dat al snel bewezen wordt dat beroep, belangstelling en persoonlijkheid bij elkaar moeten aansluiten, anders wordt het helemaal niets.

Voorstanders wijzen op de rechtvaardigheid van dit systeem. Ieder kind wordt immers eerlijk getest, de kansen zijn voor iedereen gelijk. Ieder individu komt zo tot maximale ontplooiing. Ieder talent wordt maximaal aangewend. Het is bovendien volkomen onschuldig, je hebt je leerboeken in je hoofd in plaats van op de plank. Via een plug-in systeem kun je makkelijk kennis uitwisselen. Alleen maar kennis.

Aperte tegenstanders gaan uit van het zogeheten geheime nul programma waardoor gechipten gemanipuleerd worden tot loyaliteit. Het valt hen bijvoorbeeld op dat geïmplanteerde biochips vooral uitvallen bij kritische burgers. Moeilijk vast te stellen: sommige mensen raken inderdaad psychisch uit balans. Maar dat kan ook komen doordat geimplanteerden met aanleg voor hacken en of het najagen van eigen voorkeur/belangen hun biochip illegaal vullen met allerhande jeugdbedervende rotzooi.

Een ander bezwaar is dat chipping creativiteit zou ondergraven. Daarvoor zijn ongetwijfeld evenveel bewijzen als uitzonderingen.

Weer anderen maken zich zorgen omdat onze samenleving extreem kwetsbaar wordt: wanneer een groepering kans ziet gechipte kennis te wissen lopen alle maatschappelijke processen onherroepelijk vast. Binnen 24 uur terug naar de middeleeuwen ...

Ik hoef dat SF verhaal niet meer te schrijven want het ongemakkelijke gevoel bekruipt me dat ik in 'brave new World' van Aldous Huxley ben beland.

B.Logger

'De zeester en de spin' Ori Brafman & Rod A Beckstrom

Nee dit is absoluut geen jeugdboek zoals de titel misschien doet vermoeden.

In dit boek vergelijken de auteurs in een makkelijke verteltrant traditionele organisaties met moderne netwerkorganisaties.
Traditionele, centraal aangestuurde organisaties, de spinnen, hebben een kop. Netwerkorganisaties zijn als zeesterren, koploos, decentraal en ietwat ongeorganiseerd. De vijf armen van een zeester verrichten dezelfde taken.

Aan de hand van vele oude en nieuwe voorbeelden, van muziek industrie tot Apache indianen wordt uitgelegd wat netwerk organisaties sterk maakt.
Het beeld: snij een zeester een arm af of snij 'm desnoods doormidden, die delen ontwikkelen zich weer tot nieuwe complete zeesterren. Dit in tegenstelling tot een spin. Die is veel kwetsbaarder.

Het boek besluit met zgn. hybride organisaties, die hebben zeester-kenmerken maar waar nodig voor de klant ook spin-kenmerken. Ik vermoed dat de hybride vorm de toekomst heeft. De ondertitel 'de onstuitbare kracht van organisaties zonder leider' klopt niet. Het gaat veeleer om een nieuw type leiderschap: de katalysator. Zijn/haar eigenschappen komen uitgebreid aan de orde.

B.Logger

Meekijken ...

Wilt u weten hoe buitenlanders ons land ervaren? In onze tijd biedt Internet verrassende inkijkjes.

Zo is er <http://www.dutchnews.nl/>, een Engelstalige website met nieuwsberichten over ons land voor hier verblijvende expats. De nieuwsvoorziening is beknopt maar heel behoorlijk. Dat nieuws ken ik al, het gaat mij vooral om comments van lezers, die zijn interessant mbt beeldvorming. Men meent zich terecht onbespied want welke 'crazy Dutchman' zou een dergelijke site bezoeken?

Vanwege werk of studie 'hoppen' veel expats van land tot land: het zijn voorbijgangers met een internationaal georiënteerde instelling. Een punt van zorg is de afnemende tolerantie. Afgezien daarvan beoordelen expats de Nederlandse samenleving over het algemeen zakelijk.

Ze reageren vooral op thema's die hen direct raken, het vastlopen van de woningmarkt, ergernis over ons openbaar vervoer (NS) Met name expats uit grote landen zoals VS Canada en Australië lijken niet te snappen hoe dit soms zo mis kan gaan met het openbaar vervoer in zo'n piepklein landje. Sommige Britten verklaren daarentegen dat het juist meevalt: leed is relatief.

Het minst begrepen is onze gezondheidzorg. In relatie tot geleverde kwaliteit het goedkoopste systeem ter wereld: de huisarts als 'poortwachter' om te voorkomen dat men te veel of te lang pillen slikt c.q te snel bij een specialist beland. Expats voelen zich massaal afgeserveerd door deze aanpak. Alweer de Britten menen dat wie in de handen van hun systeem valt (NHC national health service) een nog gruwelijker lot wacht.

Tenslotte hangt aan deze site <http://www.dutchnews.nl/> een leuke serie bloggers. Zij belichten uiteenlopende thema's, voor ons 'onderzoekje' nog wel het meest interessant. De inhoud varieert van serieuze beschouwingen tot puur amusement. Helaas komen wij vaak naar voren als een ongemanierd volkje, zowel op de weg als in het maatschappelijk verkeer. Ook klachten over beroerde service zowel van bedrijven als van openbare instellingen. ons gebrek aan wellevendheid is voor velen een echte cultuurshock. Na een tijdje went het en neemt men zelfs gedeeltelijk ons gedrag over.

B.Logger

Niet vies van visie ... van bibliotheekwereld naar wereldbibliotheek

Niet vies van visie ... van bibliotheekwereld naar wereldbibliotheek

Behalve bibliotheken raken ook boekhandels en uitgevers in de rode cijfers, in mijn vorige bijdrage schreef ik over de mogelijkheden van E books. Een vervolgvraag is waar dit toe gaat leiden voor de betrokkenen? Wanna see the future?

Uitgevers van E books hebben geen distributiepunten nodig. U bestelt online een E book, na betaling plaatst u het rechtstreeks op uw E reader, tegen die tijd een flinterdun A4 formaat dingetje. Vermoedelijk stevig beveiligd tegen illegaal copieren.

Opties: u leent, uw boekbestand is in dat geval na x weken niet meer te openen, u koopt en blijft beschikken over het boekbestand. Tussenvorm: u stelt de beslissing uit, leent eerst, vervolgens beslist u tot koop over te gaan of niet.

In geval van koop kunt u in principe uw boekbestand aan een andere particulier lenen. Zo gaat het in ieder geval met gedrukte boeken: ik heb een leuk boek in huis en leen dat aan mijn broer. Mogelijk proberen uitgevers hier een spaak in het wiel steken want dit is niet in hun belang. Toch is deze ontwikkeling vermoedelijk niet helemaal tegen te houden: je kunt bijvoorbeeld domweg een week je E reader aan een ander geven.

Een uitgever van E books wil uiteraard zijn producten stevig in de markt zetten. Boekhandels en bibliotheken blijven nog lang de 'uitgelezen' plekken om reclame te maken voor hun producten. Daarnaast blijven er mensen die hun boek in een geprinte versie wensen: in overlevende boekhandels en bibliotheken wordt een razendsnelle 'print on demand' machine geplaatst. 'binnen een uur is uw boek ontwikkelt' zoals vroeger foto's bij de HEMA. Uw boek kan genaaid of ingebonden worden. U kunt zelf lettertype en grootte bepalen (Wel sneu voor Groot letterboek uitgeverijen)

Als bovenstaande klopt kunnen op termijn boekhandels bibliotheken copyshops tot een nieuw type instelling samensmelten. Ik noem 't de bibliotheekshop (werktitel) Zo'n shop combineert verschillende sterke kanten: boekhandels zijn handiger in marketing, bibliotheken beantwoorden beter specifieke zoekvragen en adviseren objectiever op maat, copyshops zijn beter in het printproces.

Welkom in deze nieuwe wereld! Naast snelle downloads (sneller dan bij u thuis) en print on demand biedt een bibliotheekshop ook studiefaciliteiten, plek voor ontmoeting (met catering) en voor culturele activiteiten. Waar bibliotheken, boekhandels, culturele instellingen en horeca verdwenen verschijnen ze rond 2022 opnieuw ...

Met optimistische groet B.Logger

vierdaagse

Al op zondag vult mijn wijkje zich alvast met lopers, Zwitsers en zwetsers. Terrassen zitten afgeladen. Als inwoner van Nijmegen ervaar ik de vierdaagse week anders dan u wellicht verwacht. Afgezien van een enkel optreden dat ik graag wil zien vermijd ik deze week de binnenstad.

Nijmegen is tijdelijk niet meer van mij of van welke Nijmegenaar dan ook, het centrum barst echt uit haar voegen. Daar heb ik overigens geen enkel probleem mee want ik weet dat duizenden mensen (lopers en bezoekers) de tijd van hun leven hebben. Dat gun ik iedereen van harte.

Daarbij krijg ik jaarlijks twee broers over de vloer die de vierdaagse daadwerkelijk lopen: reuze gezellig, met name de eerste dag waarop ze monter en fris arriveren en de laatste dag waarop we het gebeuren (samen met andere familieleden) afsluiten. Een derde broer (eveneens woonachtig in Nijmegen) komt altijd langs waarmee het samenzijn een hoog 'broers onder elkaar gehalte' krijgt. Ik heb overigens nog een broer, hij woont op de Filippijnen, we tonen begrip voor het feit dat ie niet even langs komt.

Ook ik ontwaak dan dagelijks op een onmenselijk vroeg tijdstip (rond drie uur 's nachts) om gezamenlijk te ontbijten. Het heeft wel wat: drie van die duffe broerkoppen bij elkaar aan de eettafel. Zij gaan op pad, ik ga aan het werk. Meestal duik ik nog even mijn bed in. Bij m’n terugkomst liggen ze soms uitgedouched en uitgevloerd te slapen, een andere keer zijn ze al druk met het avondeten in de weer. Allemaal prima.

Mijn huis raakt in de loop van de week steeds dieper in chaos gedompeld. In tegenstelling tot mij (jongste en nakomertje) werden mijn broers nooit effectief afgericht in het opruimen van hun rommel. Niet door hun/mijn ouders, niet door hun echtgenoten. Mijn moeder was het zo zat dat ik een heel ander regime onderging. Mijn toenmalige echtgenote (al weer 100 jaar geleden) plaatste de kroon op dit project. Ik ben relatief ordelijk ...

Ieder jaar voel ik me opnieuw lichtelijk geschokt wanneer ik de dagelijkse 'rommel route' van voordeur naar douche via de achtertuin naar bedden feilloos kan reconstrueren. Maar ja, het blijven toch je broers ... En ik vind het allang best ...

B.Logger

To be or not to be ... who hekje is been ?

Het vertrek van Mario Been eindigde onlangs wereldwijd als nr één op twitter.

Dit werd mede veroorzaakt doordat de naam Been in het Engels volkomen onbekend is maar wel een veelgebruikte vorm van het werkwoord ‘to be’ is.

Vrolijke Engelstalige twitteraars sloten zich aan bij de Nederlandse ‘Been golf’ met zinnen zoals I have been to ....

Nederlandse namen leiden nogal eens tot hilariteit in Engelstalige landen.

Lees de volgende blog op een expat site die ik al een tijdje lees (ook de comments zijn leuk) http://stuffdutchpeoplelike.com/2011/06/07/ridiculous-dutch-names/

B.Logger …

Niet vies van visie ... van boek naar E boek

Er wordt wel verondersteld dat fusies tussen uitgeverijen tot verschraling van het aanbod leidt. Met dank aan de opkomst van het E book lijkt mij dat maar de vraag.

Op termijn wordt het uitgeven van E books ongetwijfeld goedkoper dan boeken in druk laten verschijnen. Er is geen risico meer dat men met enorme oplages onverkochte exemplaren blijft zitten. Aanvankelijk is 't duurder vanwege investeringen in nieuwe technologie maar er ligt een omslagpunt in het verschiet: na enkele megasellers kunnen de kosten dramatisch dalen.

Wanneer de ontwikkelingskosten inderdaad dalen ontstaat na genoemd omslagpunt juist meer ruimte dan nu voor uitgevers om te experimenteren met nieuwe auteurs. Ik acht de kans groot dat ze dat zullen blijven doen: uitgevers voegen ook nu al voortdurend nieuwe schrijvers aan hun stal toe om in de race te blijven, de financiele risico's die daarmee gepaard gaan worden kleiner. Daarbij komt dat de markt het potentiele bereik van het E book wereldweid is zonder transportkosten.

De E book vorm geeft auteurs ook inhoudelijk meer ruimte. Uit de correspondentie tussen Tolkien en zijn uitgever over 'Lord of the Rings' herinner ik mij een toenemende bezorgtheid van de kant van de uitgever over de voortdurend groeiende omvang van dit werk. Was een zo omvangrijk boek nog wel uit te geven? Die gedachtenwisseling werd niet ingegeven door de literaire kwaliteit (of het niet erg langdradig werd), overwegingen waren financieel en 'uitgevertechnisch' van aard, over hoe men het werk zou kunnen verdelen in handig separaat uit te geven delen. Tolkien zag zich gedwongen zijn boek opnieuw in te delen zodat het in hapklare brokken in druk kon verscheinen. De uitgever dekte zich overigens deels in door Britse bibliotheken het te laten afnemen. De rest is geschiedenis, het werd een megatopper. Bij E book spelen dergelijke overwegingen nauwelijks een rol.

Mogelijkheden worden met de juiste technologie enorm vergroot. Toevoegen van illustraties en andere toeters en bellen leidt in gedrukte vorm tot omvangrijke meerkosten, bij E books hoeft dit nauwelijks het geval te zijn. Kladversies, fotos, filmpjes, interviews, recenties, een gesproken versie kunnen toegevoegd worden als special features. Boek plus verfilming kunnen gecombineerd worden uitgegeven. Het uitbrengen van een omnibus of 'de complete werken van' wordt simpel koppelen van bestanden. Het media book is geboren.

B.Logger