Het massaontslag

Gelukkig niet te Arnhem, maar bij veel bibliotheken vallen ontslagen. Reden: de inmiddels onontkoombare bezuinigingen. Soms gaat het om enorme aantallen: 25% van de medewerkers is helaas geen uitzondering.

De eerste keer dat ik met zoiets geconfronteerd werd is lang geleden. Ik werkte bij een bedrijf dan booreilanden bouwde. Subcontractors (onderaannemers) hadden onhandig gefraudeerd met sociale premies, hun mensen moesten er op korte termijn uit.

Als magazijnmedewerker mocht ik vervolgens een paar honderd gereedschapkisten 'innemen' dat wil zeggen registreren als ingeleverd en samen met de ontslagene controleren op inhoud. Wanneer er iets ontbrak werd dat in rekening gebracht. Een schroevendraaier was ook toen goedkoop maar een missende haakse slijptol kon je een flink deel van je (laatste) salaris kosten. Uiteraard liet men deze gevoelige taak aan de piepjonge uitzendkracht die ik toen was.

Het werden mijn moeilijkste werkdagen ooit. Dag na dag wachtte een bont internationaal gezelschap voor het magazijn. Nederlanders, Joegoslaven, Britten, Turken, Marokkanen, Portugezen, Spanjaarden, Angolezen, Surinamers, Duitsers, Belgen. Fitters, lassers, voormannen.

U kunt zich voorstellen dat de stemming er goed in zat. Het waren over het algemeen geen praters maar mijn repertoire 'internationaal vloeken en schelden' groeide met het uur.

Ik ontdekte al vlug dat het verstandiger was hen één voor één binnen te laten. Peilde hun stemming aan de ogen: enkelen keken wanhopig, iets vaker woedend, de meeste hadden een uitdrukking van doffe berusting. Vervolgens lette ik op gedrag bij binnenkomst: rug maar vooral handen, gebalde vuisten, witte knokkels? gereedschapkist neergooien dan wel neerzetten?

In mijn geheugen zwerft nog altijd het beeld van de zwarte geweldenaar die z'n kist boven zich tilde en de gehele inhoud over de betonnen vloer uitstrooide. Ik hoop dat het hem opluchtte.  

B.Logger.

De herfst is voorbij. Het wordt weer winter.

Canto Ostinato

Ik luister naar Canto Ostinato. Een modern klassiek stuk.  De muziek klinkt uit de speakers van mijn installatie waar ik mijn ipod op aangesloten heb.  Buiten is het donker. De maker van Canto, Simeon ten Holt is net overleden, de maker /bedenker van mijn ipod is nog niet zo lang geleden overleden.

Canto is een minimalistisch stuk voor twee piano’s, of vier piano’s. Of één piano. Of voor een ander instrument. Maar meestal zult u het op piano(‘s) gespeeld horen.  Het is vrij minimalistisch, er lijkt geen noot te veel gespeeld te worden. Het is niet atonaal, maar juist melodisch. Het doet me een beetje denken aan Ludovico Einaudi. De muziek gaat maar door en door en brengt je in trance. De twee pianisten, in dit geval Kees Wieringa en Polo de Haas, zwepen elkaar op. Dan wordt het weer rustiger. Het lijkt me voor hen een uitdagend en spannend stuk om te spelen.  Je hoort dat de spanning steeds verder stijgt, net als bij de Bolero van Ravel, maar dan anders. U merkt het wel, u hebt hier echt met een kenner van de klassieke muziek te maken.

Een ipod is een design artikel waar geen knop te veel op zit. Het is prachtig ontworpen,  simpel , minimalistisch zelfs. En doet wat het moet doen. Ik denk dan ook dat Canto voor de ipod geschreven is en vermoed dat ten Holt en Steve Jobs overleg gehad hebben hierover. Mocht dit laatste niet het geval zijn, dan is hier sprake van een buitengewoon en onverklaarbaar toeval. Overigens, Canto is echt een aanrader, en wanneer u daarmee klaar bent probeer dan ook eens iets van Einaudi. Ook zeer de moeite waard.

Sint in zwaar weer II

Inmiddels lijken de problemen te Spanje opgelost: komende jaren krijgen Spaanse banken het exclusieve recht chocolade geld te drukken, ook de Spaanse suikerhartenproductie lijkt veilig gesteld. De O.P. (Onderhandel Piet) reisde hiertoe speciaal via Brussel naar Spanje af. Hij is nu weer op weg naar Nederland want zijn aanwezigheid is dringend gewenst.

De Sint verklaarde in het openbaar dat ook hij te lijden heeft onder de economische crisis. Moedig dat hij dit vooraf aankondigde maar het blijkt niet het hele verhaal: duizenden hulpsinterklazen komen dit jaar werkloos thuis te zitten! Voor sommigen invalklazen hun enige bijverdienste naast een schamele AOW. Harde acties worden overwogen.

Een RRHS (rijksregeling hulpsinterklazen) wordt node gemist. Men stelde zijn hoop vooral op de VVD. Verklaarde voorman Wiegel indertijd niet dat Sinterklaas bestaat en dat hij daar zit? Hij wees in zijn (toen nog jeugdige) enthousiasme op Joop den Uyl. Vergissen is menselijk.  

Onze kersverse regering staat echter op het standpunt dat dit een rijksregeling niet onder hun competentie valt: hulpsinterklazen zijn aan te merken als ZZPers en dienen dus zelf hun bedrijfsrisico's  te dragen of eventueel te verhalen op voornoemde Nicolaas. 

Juridisch ligt dit moeilijk want het is maar de vraag of de Sint is aan te merken als een rechtspersoon. Onze kindervriend is immers al eeuwenlang in dienst van een kerkgenootschap. Het Nederlandse episcopaat van de RK kerk haastte zich te verklaren begrip te hebben voor de problemen maar dat de Heilige Nicolaas geen Nederlandse bisschop is! Het grote zwarte Pieten is begonnen!  

B.Logger.

Nieuws van Mars?

De Marsrobot Curiosity zou onlangs een 'wereldschokkende ontdekking' hebben gedaan, aldus een woordvoerder van de NASA. Men aarzelt nog met bekendmaken omdat men absoluut zeker wil zijn. Dat is een goed streven in het geval van een ontdekking die zelfs 'regelrecht de geschiedenisboeken zal ingaan' volgens diezelfde woordvoerder. Het gaat dus bepaald niet om klein bier. 

Wat zou het kunnen zijn?

Men ving signalen op van een kleine zender waarop de hele dag Marsmuziek te horen is. (Waren de Russen de Amerikanen toch weer voor?)

Een bekende fabrikant van matig gevulde chocoladerepen blijkt reeds voor aankomst van de Curiosity enorme reclameborden te hebben geplaatst. (Het is niet Nuts of Milky way maar die andere)

Er zijn mannen aangetroffen op Mars! Dit ondersteunt de stelling dat mannen van Mars komen en die lijn doortrekkend is meteen vrijwel bewezen dat vrouwen van Venus komen.

Het voertuigje stuitte op de resten van een complex met marmeren trappen en zuilen, duidelijk herkenbaar als Klassiek Grieks bouwwerk. Er lijkt sprake van behoorlijke oorlogsschade. Voorlopig wordt het toegeschreven aan de God Mars (die overigens niet thuis bleek).

De Curiosity wordt belaagd door drommen enthousiaste kleine groene mannetjes die alles wat los en vast zit van het voertuig slopen. Minstens even erg: ze blijkt ingesloten door een aantal Dalecs die aanhoudend 'Destroy, destroy, we must destroy' roepen. Hopelijk is doctor Who al onderweg.

Last but not least, er werd een bibliobus aangetroffen met opschrift: Planetenbuurt, halte Marslaan. Een fout in het navigatie systeem of bestaat er werkelijk een interstellaire bibliotheekdienst?

Met grensverleggende groet:

B.Logger

Mariendal in de herfstmist

Sint in zwaar weer ...

Op het journaal: de Sint neemt dit jaar geen cadeaus mee uit Spanje want de boot zou te klein zijn. Onze goedheiligman sprak tevens het voornemen uit alle inkopen in Nederland te doen. Goed nieuws voor onze middenstanders!

Niet op het NOS journaal: ondertussen is in Spanje de boot aan!

Het was de gastvrije Spanjaarden altijd al een doorn in het oog dat deze oorspronkelijk Turkse bisschop jaarlijks naar het rijke noorden afreist om aldaar gratis geschenken uit te delen. In economisch zware tijden trekt deze kindervriend ook nog eens de stekker uit hun locale economie!

Wilt u voorbeelden? De LSSB (Liga van Spaanse Suikerhart Bereiders) is ten einde raad: ze overwegen een rechtszaak bij de EU wegens concurrentievervalsing. Dan heb ik het nog niet eens over de Spaanse chocoladeletter industrie die jarenlang op 5 december leunde.

Kunt u hier nog chocola van maken? 

Is eerder voornoemde Sint. N niet feitelijk een valse munter wegens het op grote schaal vervaardigen van chocolade geld? De Spaanse banken gaan gebukt onder een suikerhart verscheurend dilemma: ze stonden dit immers jarenlang oogluikend toe en deze praktijken dreigen zich nu naar het noorden te verplaatsen.

Ik vrees dat dit nog maar het topje van de ijsberg is ...

B.Logger.

De neus

Niet het boek of de opera maar binnenkort komt er een boekje uit over bijnamen van vroeger te Elst (‘Wie zei je ok us wer?’ Wes Leurs) Meteen schoot mij 'de neus' te binnen. Ik ben geen kleinzoon van Holleeder maar ook mijn opa werd 'de neus' genoemd.

Er was ooit een tijd dat vrijwel iedereen een bijnaam had, niet als scheldnaam, voordat Napoleon achternamen verplicht stelde was het pure noodzaak. In veel gevallen werden die bijnamen directe voorlopers van de huidige achternamen. In dorpjes met veel 'echte Jannen' heette de ene Jan al snel (de) Bakker of (de) Visser vanwege het beroep van de betreffende Jan. De naam Varkensvisser stelde mij als kind in dit opzicht voor raadsels: het vissen naar varkens leek mij een nutteloze bezigheid.

Het gebruik van beroepsaanduidingen in achternamen gaan niet voorbij de Napoleontische tijd, daarom heet niemand Willem Etaleur of Piet Filiaalchef, die beroepen zijn te 'modern'. Behalve beroepsaanduidingen zijn ook veel plaatsaanduidingen in omloop: Van Heemskerk, Van Oosten, Van Dijk, Van der Wel (wel = bron)

Tot ver in de 20ste eeuw bleven bijnamen algemeen gebruik. Een restant daarvan bestaat nog op schoolpleinen, bij sportverenigingen en in criminele kringen. Mijn opa 'de neus' had in tegenstelling tot Holleeder geen opvallende gok maar dankte die bijnaam aan zijn reputatie: hij was tussenhandelaar in groenten en had een goede neus voor het opkopen van kwalitatief goeie partijen groente voor lage prijzen. Hij droeg zijn bijnaam met ere, niet thuis maar uitsluitend op de veiling.

B.Logger

Schrijver gezocht: vervolg

U mag mij beschuldigen van een ernstig beperkte fantasie. 

De werkelijkheid rond Petraeus begint al mijn gedachtespinsels te overtreffen. Ik vrees dat de toekomstige schrijver aliens moet gaan inschakelen om nog een beetje verrassend uit de hoek te komen.  

B.Logger