Stony Road / Chris Rea. Ik geloof dat het met Rea is, je bent voor hem of je bent tegen hem (you love him or you hate him), er is geen tussenweg. Hij gaat al heel wat jaartjes mee. Al tientallen jaren zit hij in het vak.Zijn eerste en grote inspiratie-bron als artiest vormde de blues. Dat is dan ook goed te horen op zijn CD's. Prachtige muziek heeft hij afgeleverd met zijn ruige bluesstem. "Stony Road" stamt uit 2002 (10 jaar oud alweer) en hadden we bijna niet kunnen horen. Rea was zwaar ziek en leek het niet te gaan overleven. Echter, het lot was hem en ons gunstig gezind.
Een tweede inspiratiebron in die tijd werd gevormd door de gospelmuziek. Ook dat is op Stony Road te horen. Hij doet hier geen enkele concessie meer aan wie of wat dan ook. Dat is misschien ook wel te begrijpen van iemand die er normaal gesproken niet meer had moeten zijn.
Het levert pure blues op met prachtig slidegitaarwerk. Een absolute aanrader. Dat hij nog maar lang door mag blijven gaan deze muziek te maken.
