De toekomst van Lezen in een digitale wereld

De toekomst van Lezen in een digitale wereld, een interessante vraag. Clive Thompson, schrijver van dit artikel is hier zeer positief over. Over de nieuwe ontwikkelingen welteverstaan. Hij vertelt over een geval van een auteur wiens boek in druk uitgegeven werd, maar ook digitaal op het web gezet. Prompt werden er allerlei discussies gestart, waardoor er veel meer over het boek "te doen"was als wanneer het alleen maar in druk verschenen was. We moeten ophouden met nadenken over de toekomst van het "uitgeven" en ons meer gaan richten op de toekomst van "het lezen". De digitale verschijningsvorm transformeert de manier waarop gelezen wordt. Een wat langer citaat: "Every other form of media that's gone digital has been transformed by its audience. Whenever a newspaper story or TV clip or blog post or white paper goes online, readers and viewers begin commenting about it on blogs, snipping their favorite sections, passing them along. The only reason the same thing doesn't happen to books is that they're locked into ink on paper." Lezers kijken meer en meer wie er gereageerd hebben op een boek of een bepaald thema uit een boek, nemen dat vaak weer mee in hun eigen reacties op weblog, Facebook of MySpace. Als gevolg van deze levendige discussies ontstaat de behoefte het boek rustig te lezen voor een volledig doorgronden: in druk! In ieder geval zorgt digitale verspreiding voor een veel grotere bekendheid en mogelijkheid tot discussie. Dit sociale element moet in de huidige web2.0 tijden niet onderschat worden. Ik eindig met het volgende citaat: ".....books have been held hostage offline for far too long. Taking them digital will unlock their real hidden value: the readers". Een boeiend artikel, dat met name door de uitgeefwereld ter harte genomen zou moeten worden. Overigens, over de beleving van het lezen, een aspect dat ook een belangrijke rol speelt, vindt u hier niets.

Het spant er om.... NHM (2)

Al eerder iets geschreven over het Nationaal Historisch Museum, dat in Arnhem moet verrijzen. Er was, schreef ik, historische commotie over. En die is nog niet geluwd. Heeft zelfs de afgelopen weken in de pers een hoogtepunt bereikt. Voor - en tegenstanders van een bepaalde visie hebben allemaal hun zegje gedaan. Alle opties zijn uitgebreid besproken, dat hoeft hier niet nog eens te gebeuren. De laatste stand van zaken volgens de Gelderlander is, dat de Kamer (de Kamer voelde zich een aantal weken geleden bekocht door de plotseling nieuw bedachte vestigingsplaats - het NHM moest aan het water komen te liggen en niet in het bos - en de andere inhoudelijke invulling) het nieuwe museum niet bij de Frostbrug wil. Het CDA wil toch bij het Openluchtmuseum bouwen, maar er zijn ook de nodige kamerleden, die het museum helemaal niet meer in Arnhem willen hebben. Vanwege het geruzie? Misschien geldt hier weer het spreekwoord: Twee honden vechten om een been, en een derde gaat ermee heen. Binnenkort komt er hopelijk meer duidelijkheid, want dan gaat de Kamer hierover met de minister in debat. Deze aanhoudende onzekerheid is in ieder geval voor niemand goed.

Mezzanine

Mezzanine (CD) / Massive attack. De band Massive Attack bestaat al zo'n 25 jaar en heeft veel wisselingen in samenstelling gekend. Vrij vaste en terugkerende krachten zijn Robert del Naja, Andrew Vowles en Grant Marshall. De muziek kan gekenschetst worden als 'electronica', maar heeft vanaf het begin een aantal stijlen omvat: dance, trip-hop, electronica, alternatieve pop en rock om er maar eens een paar te noemen. Op de CD Mezzanine staan zowel instrumentale nummers als nummers met zang. Er wordt veel met allerlei geluidseffecten gewerkt. Bands die zwaar door Massive Attack beinvloed zijn, zijn o.a. Air en Zero 7. Mezzanine, uitgebracht in 1998, was destijds een ware culthit, en krijgt van Allmusic 5 sterren. En dat zegt wat. Een absolute aanrader, dit stemmige en stemmingsvolle album. En zet dat geluid maar eens wat harder.

Past times with good Company

Past times with good Company (CD) / Blackmore's Night. Een dubbel CD van Blackmore's Night, uitgebracht in 2002. Blackmore is in dit geval Ritchie Blackmore, de voormalige gitarist van Deep Purple. U kent misschien allemaal nog wel dat beroemde loopje, die paar noten, in het nummer "Smoke on the Water". Blackmore was een fameus en zeer getalenteerd rock/heavy metal gitarist. Van dat werk heeft hij zich echter helemaal afgekeerd. In de 90-jaren ontmoette hij Candice Night en ze ontdekten dat ze allebei heel erg hielden van Renaissance muziek, muziek uit de Middeleeuwen. En dat is wat op dit album te horen is. Night (inmiddels getrouwd met Blackmore) neemt de vocalen voor haar rekening, Blackmore de meeste snaarinstrumenten (akoestisch en elektrisch). Daarnaast worden ze bijgestaan door een aantal andere artiesten zoals violist Chris Devine. Voor diehard Deep Purple fans zal het even wennen zijn, wennen aan het idee dat hun held hier totaal anders bezig is. Maar wat klinkt dit ensemble lekker en wat kan Blackmore toch goed spelen. Deze combi doet me een beetje denken aan die andere combinatie die ook wat vreemd in de oren klonk: John Williams, klassiek gitarist, die met de band Sky een heel andere (en elektrische) weg insloeg. Een echte aanrader.

Het lijkt hier wel kermis!

Daar werd ik toch mooi overvallen door een collega, of ik kermisexploitant wilde worden? Snapte niet waar ze het over had, er was dus enig “uitlegwerk” van haar kant voor nodig, alvorens ik door had waar het over ging, namelijk een blogkermis:

Een blogkermis (of blog carnival) is een verzameling postings rond een thema met als doel een aantal bloggers bij elkaar te brengen. Iemand start een onderwerp, en daarop wordt door verschillende bloggers binnen een bepaalde tijd geantwoord in de vorm van een posting. Meestal met link naar die originele oproep, en na verloop van tijd worden de postings verzameld in een overzicht.

Nu heb ik niets tegen kermissen, hoewel ik niet zo’n draaimolen - en achtbaanfiguur ben, ik word daar alleen maar hopeloos draaierig en misselijk van. Maar dat was nu gelukkig niet aan de orde. Ik hoefde alleen maar een onderwerp aan de orde te stellen. En dat doe ik dan bij dezen.

Iets dat me al een tijdje bezig houdt: web 2.o applicaties. En dan met name de overvloed hieraan. Vroeger (voor zover je hier van vroeger kunt spreken), kwamen er zo af en toe weer eens nieuwe web 2.o toepassingen uit. Je had het idee, dat het speelveld nog wel te overzien was, alles was redelijk overzichtelijk. Nu buitelt de ene toepassing over de andere heen. Hyves, MySpace, Facebook, Twitter, Digg, YouTube, LibraryThing, Flickr, Bubbleshare, Photobucket, Shadows, Delicious, Netvibes en dan niet te vergeten al die Ning communities. Je hebt je net een beetje verdiept in de ene tool of sociale site, of er zijn al weer 10 vergelijkbare andere. En daar krijg ik het dan wel eens Spaans benauwd (om in kermistermen te blijven: draaierig, misselijk, niet goed) van. Welke keus moet je als bibliothecaris maken, waar zitten je toekomstige klanten, wat zijn de meest relevante applicaties? Wat is een blijvertje en welke zal ik links laten liggen?

Hier blogt iemand, die wel affiniteit heeft met deze materie, maar het niet van thuis meegekregen heeft. Er moet dus moeite gedaan worden, inspanning geleverd worden om hier enigszins in thuis te raken. Onderschat mijn “Spaans benauwd zijn” dus vooral niet.

Enfin, ik heb mijn “ei” gelegd. Een vrij praktisch ei, wanneer ik de vorige thema’s er op nasla. Maar goed, dat is niet anders. De kermis kan wat mij betreft beginnen. Ben reuze benieuwd hoe anderen zwieren, botsen, draaien (misselijk worden?) en ook nog tijd vinden om te reageren op mijn onderwerp. Na verloop van tijd zal ik dan proberen alles samen te vatten. De deadline is maandag 6 juli, dan kunnen we dit mooi nog even voor de vakantie afwikkelen en met een gerust hart aan het strand gaan liggen.

Waarom eigenlijk een blog?

Deze vraag duikt met de regelmaat van de klok bij mij op. Ruim twee jaar geleden toen ik, biebblogger, startte met dit weblog ging een van de eerste postings al over dit onderwerp. Ook collega bibliotheken begeven zich steeds vaker op het blogpad. Net toegetreden: Bibliotheek Vlissingen. En, het ziet er prima uit, moet ik zeggen. Maar nogmaals, waarom? In hun oervorm waren weblogs simpelweg lijstjes met interessante plekken, sites, op het web. Surfers hielden voor zichzelf bij wat ze leuk vonden, een soort logboek, en zetten dat op internet. Meer en meer lijken blogs echter "geinstitutionaliseerd" te worden, door bedrijven en instellingen . Zij gebruiken blogs voor een concreet doel - om producten te promoten en te kunnen communiceren met hun klanten / bezoekers. Het idee van signalering (vrijheid - blijheid) wordt naar mijn gevoel steeds vaker losgelaten. Terugbladerend in het archief van dit blog, merk ik bij biebblogger ook veranderingen, een toenemende "losheid" van stijl, een toenemende "ongestructureerdheid", zo u wilt. Ja, promotie speelt nog steeds een rol(letje), bibliotheekactiviteiten worden zo af en toe gepromoot. Maar daar is onze website ook goed voor. Nee, die losheid zie ik o.a. terug in de onderwerpen waar de postings van biebblogger over gaan. Moest het vroeger duidelijk te maken hebben met bibliotheken, boeken, media e.d., tegenwoordig worden de opvattingen van biebblogger ruimer en ruimer. De ontwikkelingen hebben natuurlijk ook niet stilgestaan. Web2.0, sociale sites als Hyves, Facebook, YouTube, LibraryThing, Delicious, Twitter, noem ze allemaal maar op, zijn niet meer weg te denken. Een snel groeiend aantal gebruikers is te vinden op dit web2.0. En dus mag het ook niet ontbreken op dit blog. Wat biebblogger u als lezer tot nu toe bespaard heeft is zijn eigen mening. Daar zit u vast ook niet op te wachten. Vindt u deze ontwikkkeling een goede zaak, dan moet u vooral niet reageren op deze posting? Wanneer u denkt , waar is hij nu mee bezig, wat let u dan om dat te laten weten? In dit geval geldt dus, hoe minder reacties, hoe meer biebblogger zich gesterkt voelt in zijn werkwijze. Geen nieuw, goed nieuws.

Tentoonstelling kaatsen

In Friesland is kaatsen nog steeds een belangrijk tijdverdrijf. Maar, tussen 1550 en 1750, waren er in heel Nederland zo ongeveer 200 kaatsbanen, waarvan de helft in Holland en Utrecht lagen. In Gelderland waren kaatsbanen te vinden o.m. bij het Hof te Dieren, Huis Bergh te `s Heerenberg en ook in Culemborg. In Arnhem lag een kaatsbaan op “Het Prinsenhof”, waar ook prins Maurits speelde. Zelfs Karel van Gelre was een vurig minnaar van deze bezigheid. In de 16e eeuw was het een zeer populaire sport die op straat in de dorpen en steden, maar vooral ook op de landgoederen bij de kastelen werd beoefend. Het kaatsen is ontstaan uit een balspel dat eerst in de kloosters werd gespeeld, het “jeu de paume”. (Spel met de handpalm). Na verloop van tijd deed daarbij de “reket” zijn intrede, waardoor de bal niet meer met de hand geslagen hoefde te worden. Te zien op de Centrale Bibliotheek is een presentatie over deze kaatssport, met o.a. oude publicaties over de Gelderse kaatsbanen, maar ook allerlei kaatsattributen en een videopresentatie.

Hersenen, Bewustzijn, Zicht op onszelf

Hersenen, Bewustzijn, Zicht op onszelf / auteur: Palmyre Oomen e.a. Uitgegeven door het Thijmgenootschap. Door een aantal neurowetenschappers, filosofen en theologen worden bijdragen geleverd aan het thema "Hersenen en Bewustzijn". Dit levert vrij scherpe verschillen van inzicht op. De neurowetenschappers (Lex Cools en Dick Swaab) stellen op basis van wetenschappelijke feiten en onderzoeken prikkelende vragen ten aanzien van vrije wil, bewustzijn, geest en ziel. "Wij zijn onze hersenen" aldus Swaab. Onze geest is slechts het product van het functioneren van onze neuronen. Na onze dood blijft er dan ook niets over. Grotendeels is ons leven van tevoren gedetermineerd, en ligt vast in hersenstructuren. Palmyre Oomen, theoloog, filosoof en bioloog, probeert in de laatste bijdrage in dit boek bruggen te slaan. Dat moet ook wel, omdat er anders voor religie niets over blijft. Zij doet dit allereerst door vraagtekens te zetten bij de interpretatie van neurowetenschappelijk onderzoek. Haar brug moet van erg ver komen en overtuigt niet. Waarom zulke kronkelwegen bewandelen om een brug te slaan en iets wat relatief simpel lijkt, verschrikkelijk ingewikkeld maken? Afijn, oordeelt u zelf maar. Een interessant thema, inzichtelijk behandeld.

E-Books

De wereld van de e-books is duidelijk in beweging. Er verschijnen meer en meer 'readers", dus hardware, om de e-books te lezen. Ook de kwaliteit van de apparaten wordt steeds beter. Maar toch......, het blijft nog altijd wennen, om boeken op die manier te consumeren. Ondanks alle voordelen. De beleving van het lezen blijft een belangrijke rol spelen. Amazon heeft met de Kindle (een e-booklezer) zwaar ingezet op de verkoop van e-books, ze willen als het even kan, de markt beheersen. Inmiddels is de Kindle 2 uit. Met nog weer andere opties. Op de afgelopen BookExpo America, de jaarlijkse expo van de Amerikaanse boekenwereld, kondigde Google aan ook met e-books te willen beginnen. Niet zo vreemd eigenlijk, want Google wil overal haantje de voorste zijn. Op zijn minst willen ze een "slice of the pie" hebben. Dat lukt ze aardig. Amazon zal dan ook niet erg blij zijn met het vooruitzicht van deze nieuwe speler. Google gaat in zee met de Sonyreader, de grootste concurrent van de Kindle. Voor de concurrentie en de prijsstelling is een tweede grote verkoper van e-books natuurlijk wel weer gunstig. Niet iedereen is overigens blij met het fenomeen e-books. Er zijn bijvoorbeeld auteurs, die uitdrukkelijk verbieden om hun boeken te digitaliseren. En ook zijn er lezers, die er niets van moeten hebben. Dat zal nog wel een strijd worden. En het zal nog de nodige tijd kosten voordat het volledig geintroduceerd is. Overigens is het e-booksegment het snelst stijgende segment van de boekenmarkt. U leest er meer over in de New York Times hier en hier!