Meedoen in Arnhem

Dichter en diplomaat Sir Philip Sidney heeft een gedenksteen in de vorm van een stenen kantstrook gekregen. De strook is te vinden in het wegdek van de Bakkerstraat ter hoogte van nummer 68, want in het achterhuis van dat pand is Sidney op 17 oktober 1586 overleden. Hij overleed aan de verwondingen die hij opliep in de strijd tegen onze “bezetter” Spanje.

De gemeente wil een reeks dit soort herdenkingstekens in de stad maken. Het maakt de geschiedenis van de stad zichtbaar en tastbaar voor inwoners en bezoekers. Ze willen graag suggesties horen van burgers. Ideeen voor meer kantstroken kunnen tot 30 november worden ingebracht.

Op een speciale website onder de wat suggestieve naam Meedoen in Arnhem is ook meteen op een kaart aan te geven waar de gewenste strook moet gaan komen. Begin december buigt een deskundige jury zich over alle ideeën. De drie ideeën met de meeste stemmen van bewoners probeert de gemeente in ieder geval uit te voeren.

Jobs en het bedrijfsmodel van de Beatles ...

Met het overlijden van Steve Jobs kwam zijn bewondering voor de Beatles voor het voetlicht. Ik vind dat boeiend.

Als perfectionist en vernieuwer pur sang ligt die bewondering voor de hand: de grote overeenkomst is dat jeugdvrienden Lennon en McCartney eveneens radicale vernieuwers waren die details niet uit de weg gingen. Dat ziet men niet vaak: visionaire types laten uitwerking meestal aan anderen over. Maar juist in de kunst tref je zulke visionaire detailridders aan.

Daarbij klopt ook de opmerking dat het 'Beatles geheel' groter werd dan de optelsom van de individuele bandleden. Al zijn er meer invloeden: George Harrison en Ringo Star hadden kleinere ego's wat de band beslist een langere levensloop verschafte. Veel superformaties sneuvelden voortijdig vanwege interne spanningen. Er bestaat ook zoiets als een Rolling Stones variant: na een interessant begin alsmaar meer van het voorspelbare zelfde doen. Een succesformule die tenslotte doodsaai wordt.

Steve Jobs was een artiest. Huiselijk gezegd: 'wat hij in zijn kop had, had hij niet in zijn kont, zijn wil was wet' Bovendien had hij meestal gelijk. Daarom bewieroken we hem wereldwijd in onze rol van klant .... als werknemer waren we vermoedelijk vrijwel allemaal binnen één dag ontslagen.

B.Logger

het informatieparadijs

Er bestaan er meerdere: uw boekenkast kan een informatieparadijs op het gebied van uw hobby zijn, uw bibliotheek is het in brede zin en is in feite ook van u. En vooral het internet: informatieleverancier nr 1.
We leven in een informatiewereld met alle gemakken en problemen die daar bij horen.

'Het informatieparadijs' is tevens de titel van een vlot geschreven overzichtelijk boekje. Het gaat over bekende en minder bekende valkuilen in het omgaan met informatie en handige tips om er niet in te trappen. Ik vind het behoorlijk compleet dus iedere lezer zal af en toe anderen en (hopelijk ook) zichzelf herkennen. Ik vind het een aanrader vooral ook voor mensen die vanwege hun beroep veel informatie tot zich nemen ...

Het informatieparadijs Guus Pijpers

B.Logger

Mannen onder elkaar ...

'De verborgen spiritualiteit van mannen' (Matthew Fox)

'Dat is maar goed ook' dacht ik opgewekt toen ik het boek in handen nam en die titel las, 'er is al genoeg ellende in de wereld, vooral verborgen houden die hap'.

De omslag wordt gesierd met een man in hemdsmouwen die een gigantische rotsblok probeert voort te duwen: een beeld van een enorme vergeefsheid. In mijn vorige stukje verklaarde ik dat spiritualiteit niet iets is om over te praten, misschien wel een typisch mannelijke opvatting. De schrijver is zelf een man dus dit boek wilde ik beslist lezen.

De basis is Jungiaanse psychologie: de wereld van de archetypen (oerfiguren) mythen en symbolen met behoorlijk wat bijbel en kerkvaders. Fox maakt daar zijn persoonlijke mix van. Daar heb ik niets op tegen maar wat de auteur aan de verborgenheid ontrukt is toch vooral z'n eigen opvatting van spiritualiteit. Daarbij leert de lezer hem niet kennen als spiritueel wezen, laat staan als spiritueel manspersoon.

Tegen het einde van het boek staan opsommingen van wat zo'n spirituele man wel of juist niet doet. Je kunt er een dagtaak van maken om aan alle leefregels van deze post moderne kloosterorde te voldoen. Spiritualiteit als een roeping of erger nog, als een beroep.

Beste medeman, lees dit boek niet, lees liever bijvoorbeeld 'de mens en zijn symbolen' van Jung als dergelijke zaken je interesse hebben. Mocht je 'de verborgen spiritualiteit' via je vrouw te lezen krijgen dan mag je dat opvatten als een signaal dat er iets grondig mis is met de relatie.

B. Logger

november: maand van spiritualiteit

Spiritualiteit vind ik een lastige want zweverig:

'wat gezegd kan worden, kan duidelijk worden gezegd; en waarover niet kan worden gesproken, moet men zwijgen' (Ludwig Wittgenstein, hij had het niet specifiek over spiritualiteit)

Op deze wijze zijn we meteen helemaal klaar met dit onderwerp: er is niets dat duidelijk kan worden gezegd over spiritualiteit. Probeer het maar eens.

Thema van dit jaar is 'leven' http://www.maandvandespiritualiteit.nl/

Met verstilde groet

B.Logger

Mooi Gelderland - Herfst

Dichter bij de macht

Ik las het in de krant: Ierland krijgt een zeventig jarige dichter als premier Michael: D Higgins. Pikant detail: hij is geboren te Limerick.
De journalist (kennelijk zonder poëtische aanleg) noemt dit feit zonder er verder aandacht te besteden.

Bij mij komen toch wel enige vragen op. Zou het niet zo zijn dat relatief veel inwoners van Limerick gedichten schrijven? Is dat ooit uitgezocht? Er worden wel meer onzinnige onderzoeken gedaan en het zou zo maar kunnen want zo'n plaatsnaam werkt inspirerend. Maar vooral ook, hoe is het om een dichter als regeringsleider te hebben? Is dan meteen de verbeelding aan de macht? Zijn dichters sowieso in staat om te regeren?

Wij doen inmiddels ervaring op met Herman van Rompuy: voorzitter van de EU en tevens begaafd haiku dichter (geboren te Etterbeek!) Ik geloof meteen dat de man zijn best doet en wellicht constateren we achteraf dat ie het prima gedaan heeft. Maar ik heb nooit het gevoel: 'kijk hier staat een dichter'.

De Ieren weten volgens mij exact wat ze doen want de eerste president van Ierland Douglas Hyde was zeer populair en eveneens een dichter.

B.Logger

Dummies

Bieblogger daagde mij onlangs uit het boek 'Hertenbronst voor dummies' te schrijven. Mocht ik ooit een boek schrijven dan wordt het vermoedelijk eerder 'Dummies voor Dummies'.
Het verschijnsel dummie en het succes van deze serie vind ik fascinerend.

Het zijn meestal uitstekend geschreven boekjes die een tamelijk ingewikkeld onderwerp verkennen.
De onwetende lezer wordt via een uitgekiend stramien (in ieder boek hetzelfde) stevig bij de hand genomen en door een ingewikkeld onderwerp geleid.

Ik schaam mij er niet voor dat ik zelf bijvoorbeeld 'statistiek voor dummies' in de kast heb staan en die schaamteloosheid tekent de persoon van de dummie. Dummie betekent 'domkop' maar dan wel liefdevol opgevat. De essentie is het besef dat je weinig van een bepaald onderwerp afweet, je dat jezelf niet kwalijk neemt, er meer van wilt weten en daar bovendien openlijk voor uitkomt.

Dat vind ik een mooie levenshouding en daarover zou mijn 'dummies voor dummies' gaan: geef je nieuwsgierigheid vrij baan en schaam je nooit voor je 'niet weten'.

met niet wetende groet

B.Logger

Ieder mens is een verhaal ...

Ooit was ik jong en volkomen open. In die tijd kreeg ik levensverhalen te horen ... Een van de meest verontrustende verhalen vernam ik van de man die zijn klaverjas pot onderbrak en mij aankeek met de opmerking: ' jij lijkt me wel iemand die een verhaal wil horen.' Dat wilde ik inderdaad wel. Dit speelt zich af in een bruine Rotterdamse kroeg met van die kleedjes op tafel. Hij voelde vermoedelijk ragfijn m'n verhalenhonger aan (in die tijd wilde ik schrijver worden) en wilde tevens zijn verhaal kwijt.

De tweede wereldoorlog trof hem als Joodse man zwaar maar hij werkte zich er 'verhaaltechnisch' redelijk snel door, wellicht veronderstelde hij dat zoiets toch niet valt uit te leggen aan een buitenstaander. Het kan ook zijn dat hij dat zelf toen nog te moeilijk te vond. De focus van zijn verhaal lag op zijn terugkeer: na jaren keerde hij terug in Rotterdam, vond zijn huis terug, belde aan, zijn vrouw deed open maar .... ze had inmiddels een andere man en daar is ze bij gebleven!

In die tijd kon ik nog luisteren zonder oordeel en met een opmerkelijk gebrek aan emotie: I am a camera (wellicht omdat ik schrijver wilde worden). 'Nou dat was mijn verhaal en nu ga ik verder met klaverjassen' besloot hij en de kaarten werden opnieuw gedeeld.

Sindsdien weet ik dat ieder mens een verhaal is ...

B.Logger