Wall Street

Wall Street 2 : money never sleeps / regisseur: Oliver Stone. De film is een vervolg op de originele versie uit 1987. We zien het hoofdpersonage Gorden Gekko (Michael Douglas) vrij komen uit de gevangenis. Aan de “koelkast” kunnen we opmaken dat hij daar lange tijd heeft doorgebracht. Niemand staat hem op te wachten buiten de poort.

Voor Gekko het moment om, zodra de kans zich voor doet, de familiebanden maar eens aan te halen met zijn nog enige levende dochter Winnie. Winnies vriend Jake die net als haar vader in de financiële wereld zit en contact zoekt met Gekko doet zijn best om dit contact te herstellen in ruil voor financieel advies. Of dit gaat lukken?

Deze film is alleen al de moeite waard om Michael Douglas te zien schitteren als de schrandere maar ijskoude Gekko...een personage die hij ook deze keer weer overtuigend neerzet. De vraag is natuurlijk: in hoeverre is de film een afspiegeling van de werkelijkheid? Zegt u het maar, er zijn in ieder geval voorbeelden te over, dat het niet altijd goed gaat in de financiele wereld.

Er wordt verschillend gedacht over de kwaliteit van deze film: hij zou te uitleggerig zijn, hij pakt de financiele crisis niet aan, iets wat je van Oliver Stone toch zou verwachten. Duidelijk is in ieder geval dat Michael Douglas net als in de eerste film (hij won een Oscar voor de rol van Gekko toen) weer een hoofdrol speelt.

Gestolen onschuld

Gestolen onschuld / auteur: Corban Addison. Na de tsunami van 2004 worden de twee zusjes Ahalya (17) en Sita (15) losgerukt uit hun veilige upperclass leven. Als wezen komen zij gedwongen in de prostitutie van India terecht.

Ze worden de hele dag gevangen gehouden in een geheime zolder van een bordeel. Sita wordt niet gebruikt voor de seks maar wordt verkocht aan een man die haar lichaam gebruikt voor de drugs, die naar Frankrijk worden gesmokkeld. Uiteindelijk wordt ze gedwongen mee te gaan naar New York.

Ahalya wordt na een inval bevrijd uit haar beroerde positie en naar een veilig opvangtehuis gebracht. Dan ontdekt ze dat ze zwanger is.

Het andere verhaal in deze roman is die van de Amerikaanse Thomas Clarke. Hij heeft een glanzende carrière voor de boeg als advocaat. Hij heeft zijn kleine dochtertje aan wiegendood verloren en zijn vrouw is bij hem weggegaan terug naar haar vaderland India. Hij is getuige van een kinderontvoering. Als hij voor een tijdje op non-actief wordt gezet kiest hij voor een jaartje werken bij de non-profit organisatie Case in India die zich inzet voor slachtoffers van de vrouwenslavernij en kinderprostitutie.

Wanneer Thomas bij een bordeelinval aanwezig is ontmoet hij Ahalya. Hij belooft haar op zoek te gaan naar haar zusje Sita. Een speld in een hooiberg. Aan het einde krijgt dit ontroerende en ook spannende boek nog thrillerachtige trekjes…

Het verhaal is niet echt gebeurd, de handel in mensen is echter al te waar. De schrijver (32 jaar, advocaat en voorvechter in de strijd tegen moderne slavernij) heeft geprobeerd een zo echt mogelijk verhaal te schrijven zonder te sensationeel te zijn. Achterin het boek en op de website van de uitgeverij staan nog leesclubvragen.

Een absolute aanrader!!!

Charles Dickens gets Google doodle

Sorry

De NS verkeert letterlijk en figuurlijk in zwaar weer en daarmee ook haar klanten. Het ging helaas weer op alle koudefronten mis en het verbaasde me dat directeur NS reizigers Thijssen zaterdag geen excuus aanbood voor alle ongemak. Ze baalde overig oprecht van de hele situatie, dat was overduidelijk.

Men kan uitaard niets doen aan het feit dat er een koudegolf uitbreekt en NS meende deze keer goed voorbereid te zijn, veel beter dan voorgaande jaren in ieder geval. Maar en dat is wat dubbel, in Thijsen's verhaal klonk tevens door dat men niet over de infrastructuur beschikt om met zulke situaties om te gaan. Daarmee lag de Zwarte Piet bij het bedrijf Prorail dat voor de rails en wissels zorgt.

Prorail bood zondag haar excuus aan. Ik noemde de boodschap al dubbel maar in feite is het ernstiger namelijk: 'gesplitst'. Dit is het geval sinds NS en Prorail twee aparte bedrijven werden.

Wanneer biedt je eigenlijk excuses aan? In algemene zin kan men zich afvragen of je excuus moet aanbieden bij onvoorziene omstandigheden waarop je geen invloed heb. Principieel gezien hoeft dat misschien niet maar dit is wel een formalistische opstelling en niet goed voor de relatie met de klant.

Daarbij mag je al helemaal niet van de klant verwachten dat ie zich verdiept in de geheimzinnige structuren en taakverdelingen van de spoorwegen in Nederland. NS en Prorail bieden samen één product namelijk openbaar vervoer. Dus: excuses doe je samen.

Winter.

De ijsmeesters komen bijeen. Terwijl Henk Westbroek in zijn column nog mopperde over de nutteloosheid van de winterbanden onder zijn auto voorspelde Biebblogger al de huidige koudegolf. Dit wijst op een meteorologisch begaafdheid, er stroomt dan ook Frysk bloed door zijn aderen. Eerlijk gezegd: ik zat helemaal op de lijn Westbroek.

Ik heb geen auto, laat staan sneeuwbanden, maar kocht eind vorige winter 'onderschuif zooltjes', ze hebben stalen noppen, met een paar bandjes bevestig je ze onder je schoenen. Ideaal bij gladheid. Bij gebrek aan winter leek het een nutteloze uitgave.

Afgelopen week kon ik ze testen en ze zijn echt geweldig.
Één verontrustend nadeel: op gladde natte tegelvloeren neemt je ijzeren grip op de ondergrond af tot ver het landelijk gemiddelde. Ik ging juist dankzij die zooltjes bijna onderuit op centraal station Nijmegen toen ik me naar een trein wilde haasten.

B.Logger

Hormonologen

Hormonologen / auteur: Yvonne van den Hurk. Het boek is geschreven n.a.v de theatervoorstelling over de vrouwelijke overgang, die in het najaar van 2010 op verschillende plekken in Nederland is opgevoerd. In verband met het grote succes wordt dit theaterstuk in het voorjaar van 2012 op heel veel plaatsen herhaald met een nieuwe bezetting.

Je leest in het boek over het ontstaan van de theatervoorstelling. Over de reacties die de schrijfster kreeg (ook van bekende Nederlandse vrouwen). De voorstelling maakte veel los bij zowel de vrouwen als ook de mannen (“Had ik dit maar eerder geweten”).

Zowel de medische als de sociaal-emotionele kant komen op een gemakkelijke manier aan bod. Er staan veel ervaringsverhalen in, die worden afgewisseld met scènes uit de voorstelling. Waarop dan ook weer feed-back komt van de schrijfster. Het boek is geïllustreerd met tekeningen van Peter van Straten.

Een grappig boek, herkenbaar voor diegenen die in de overgang zitten en leerzaam voor anderen die er mee te maken gaan krijgen.

Mooi Gelderland

De vader en de zoon

De vader en de zoon / auteur: Peter ter Velde. Niet alleen gevestigde kerken kennen kerkverlaters. Nu de evangelische stromingen langer bestaan, verschijnen ook hier verhalen over.

Een boeiende roman (deels autobiografisch) over de worsteling van Peter ter Velde (NOS verslaggever) met zijn gelovige opvoeding. Vader Feike (bekende Tv-dominee) voedt zijn kinderen streng op. Peter wordt zelfs voorganger maar leidt wel een dubbelleven. Tot hij uiteindelijk zijn eigen weg zonder geloof kiest.

De vader-zoon verhouding herstelt gelukkig helemaal. Beide personen zijn samen in diverse talkshows geweest. Citaat: "Het proces van loslaten is aannemelijk beschreven. In deze roman treffen respect, mildheid en begrip van de personages voor elkaars keuzes. Hierin onderscheidt Ter Veldes verhaal van een geloofsafval zich in positieve zin van veel soortgelijke geschiedenissen."

een kijkje in de crisiskeuken

Voor u gelezen: een gemiddeld huishouden gooit 20% voedsel weg. Huishoudens kunnen dus bezuinigen op dagelijkse uitgaven.

Nog opmerkelijker: een economische crisis is goed voor de gezondheid, tenminste in landen met een sociaal vangnet. Wegens geldgebrek nemen verslavingsproblemen af en wordt er noodgedwongen gezonder gegeten.

Ik hoop dat het klopt. Met minder geld en meer tijd gaat men weer zelf koken. Het is in ieder geval een feit dat fastfoodmaaltijden relatief duur en ongezond zijn.

Zakjes voorgesneden groenten zijn dan weer duurder dan 'losse groenten' en korter houdbaar bovendien. Ik kan het weten omdat ik geen voorgesneden spul meer koop sinds ik merkte dat ze minder smaak hebben: door mij zelf vers gesneden groenten zijn lekkerder en naar het schijnt voedzamer. Je hoeft minder voedsel weg te gooien door van restjes soepjes, salade of stampot varianten te maken.

B.Logger