Wat hij achterlaat ...

Onze onvolprezen Biebblogger heeft het goed voor elkaar: terwijl hij komende weken freewheelend bergafwaarts suist moeten wij strak in de pedalen in groot verzet.

Met name inhoudelijk (wereld wijde web en andere ontwikkelingen) is Biebblogger de kern van onze blog.

De noodredactie stuurde een mail de organisatie in met een verzoek om bijdragen. Dus 'blijft aan uw toestel, deze uitzending wordt voortgezet' en wie weet met wat voor verrassingen!

B.Logger.

Wat neem ik mee?

Je gaat op reis (naar een onbewoond eiland), en je neemt  dan in ieder geval mee? Een intrigerende vraag. Die me nu even sterk bezighoudt. Want ik ga binnenkort op reis en kan maar weinig meenemen. Maar wat?

Er zijn van die inkoppers en open deuren waar ik het niet over wil hebben. Dat komt wel goed. Maar welke apparatuur zal ik meenemen? Camera? Ipad? Ipod? Telefoon? Alles moet op de rug meegesjouwd worden. Licht, lichter, lichtst is van belang. Alles wat je thuislaat, is meegenomen geldt hier.

In ieder geval gaat de camera (een kleintje) mee, en natuurlijk de oplader voor de camera, en het verloopstekkertje om de oplader daar in het stopcontact te kunnen steken. Ook gaat de ipad, de alleskunner, mee. En de oplader van de ipad. Een verloopstukje om de camera met de ipad te verbinden gaat ook mee. Dat ontlast de SD kaart van de camera, bovendien kunnen op die manier foto’s via de ipad (WIFI) op Facebook gezet worden. Tenminste, als er een internetverbinding is.

De telefoon gaat ook mee (en de oplader van de telefoon), hoewel er waarschijnlijk niet mee gebeld kan worden omdat er toch geen bereik is. Meer voor het gevoel dus. De ipod blijft thuis (denk ik nu), misschien dat er wat muziek op de ipad of de telefoon gezet kan worden. De ipad waar ook alle ebooks op staan.

Ben benieuwd of ik hiermee uit de voeten kan. Dat moet blijken en ik zal het u waarschijnlijk ooit wel eens laten weten. Overigens, u had vast al door dat Biebblogger niet naar een onbewoond eiland gaat, in dat geval had hij zijn eigen stroomvoorziening ook nog mee moeten nemen.

Een schijnbare Pyrres overwinning

Yes! Yes! Opnieuw gewonnen !!! Ik kwam dit jaar relatief moeizaam op gang maar won opnieuw de grote geschiedenquiz op Nederland 2.
Voor wie ook keek: bij de eerste ronde haalde ik 8 respectabele punten, dus genoeg om door te gaan, bij de tweede ronde maar liefst 12 punten, in de finale 6 punten (en steeds als eerste gedrukt) Voor mij is dat belangrijk omdat ik geschiedenis aanschaf voor de bieb.

Felicitaties zijn overbodig want vervolgens zet ik tevreden mijn tv uit: ik doe slechts mee met pen en papier, thuis voor de buis, hapje drankje er bij. Mijn wil om te winnen is zo groot dat ik geneigd ben tot vals spelen. Vervolgens krijg ik steevast wroeging: verander het krulletje achter de vraag (ik had het juiste antwoord toch echt overwogen) alsnog in een negatief kruisje, want ik streepte het goede antwoord op het laatste moment door.

Gelukkig weet ik mijzelf altijd weer te overwinnen: ik besef heel goed dat ik te door smokkelen slechts mijzelf een rad voor ogen draai en dat is de echte overwinning. 2 x nep = waar.

B.Logger

voorjaarstuin

Vissen

De steur is terug in Nederland. Dat wil zeggen: opnieuw uitgezet. Het is nog even afwachten of het experiment aanslaat. De jonge steurtjes beginnen pas rond hun 15de levensjaar aan voortplanting te denken dus dat duurt nog even.


De beelden op het journaal deden mij denken aan de onlangs verschenen film 'Salmon fishing in the Yemen', een flinterdun romantisch verhaal met Britse humor over een project dat vele malen roekelozer is dan dit.

Flinterdun: visionaire Sheik vat het plan op wilde zalm uit de Schotse hooglanden in Yemen te introduceren. Deze krankzinnige onderneming wordt onbedoeld speerpunt van het Britse buitenlandse beleid. Verwikkelingen doen hier en daar denken aan de hilarische serie 'Yes Minister'.

Een nurdachtige zalmspecialist wordt tegen zijn zin van een ministerie geplukt en gekoppeld aan de vertegenwoordiger van de Sheik, een jonge knappe vrouw. Vervolgens raakt het verhaal en ook het leven (romantiek) in een stroomversnelling, op zeker moment letterlijk. Kortom leuke licht verteerbare film zonder pretenties. Happy end.

B.Logger

De dijkdreiger

Ja u leest het goed (of niet) maar dit is dus niet een nieuw soort reiger maar iemand die onze dijken bedreigt. Dacht hier nooit over na, maar deze omgekeerde Hansje Brinkers, ene P uit Servië, haalde het nieuws. Hij werd opgepakt en haastte zich te verklaren dat het om een grap ging. Zijn eis was dat hoofdverdachten in het Serviëtribunaal vrijgelaten worden.

Verdachte P verdiepte zich vermoedelijk niet in echt deze materie: om te beginnen is het een soort historisch toeval dat internationale tribunalen in Den Haag plaatsvinden. Daarbij is het opblazen van een zeewering of dijk een hele klus: juist in Nederland is de kans maximaal dat vervolgens snel en adequaat gehandeld wordt om het gat te dichten. Bovendien kondigde hij deze daad aan op YouTube.

Naar mijn idee was dit niet bedoeld als terroristische aanslag maar evenmin als grap: het was een poging in het nieuws te komen. Dat is hem gelukt.



B.Logger

Bach inventions en partita

Bach inventions en partita (CD) / Janine Jansen. Janine Jansen, de nog jonge Nederlandse violiste, heeft weer een CD uitgebracht. Ditmaal met stukken van Bach.

Hoewel Bach veel minder swingend klinkt en is als bijvoorbeeld Vivaldi, die Jansen ook vertolkt heeft, klinkt het album echter erg goed. In die zin is misschien goed het verschil te horen tussen een zuidelijke barokcomponist (Vivaldi) een eentje uit het noorden (Bach).

Dat verschil is er heden tendage ook nog, ook op andere vlakken. Op zaken als virtuositeit, samenspel, interpretatie en gevoel  gaat deze leek op het gebied van klassieke muziek niet in.  Hij beperkt zich puur tot zijn luisterervaring, en die is prima bij dit album.

Jansen speelt hier samen met altviolist Maxim Rysanov en cellist Thorleiff Thedeen

Imaginaire hobby’s

Een uitstekende manier om in slaap te vallen is het ontwerpen van een denkbeeldige modelspoorbaan.

Wat helpt is dat ik enige basiskennis bezit want tot mijn 14de had ik een echte, een Marklin (spoor HO) min of meer een erfstuk van m'n veel oudere broers. 'Min of meer' want ik verpatste 'ons bezit' zonder overleg omdat ik geld nodig had om een stereo aan te schaffen. Een leerzaam initiatief waarover nog lang is gesproken in huize Logger: natuurlijk had ik dit moeten overleggen, ik had er bovendien te weinig geld voor gevraagd, ik had de verkeerde stereo gekocht etc.

Meestal ontwerp ik een spoorlijn in een besneeuwd winterlandschap bij volle maan. Lijkt mij een enorme verbetering, ergerde me altijd aan die onnatuurlijke kleuren van modelspoorlandschappen, zo nep! Belichting is daarbij belangrijk. Verder ziet men slechts één station ipv twee of drie, inclusief een wat rommelig rangeerterrein want je moet wel leuk kunnen spelen. Het spoor verdwijnt door optische trucs ongemerkt achter de horizon want achter mijn fraaie sterrenhemel façade loopt het spoor uiteraard verder om aan de andere kant van de tafel opnieuw tevoorschijn te komen. Tegen de tijd dat ik zover nadacht slaap ik ...

Nest

Nest / auteur: Sanneke van Hassel. Wie op zoek is naar een boek over tienermoeders, meisjes die door een ongelukje of zelfs heel bewust al op jonge leeftijd moeder worden, kan tegenwoordig kiezen uit een keur aan titels. Ook ´Nest´ gaat over zo´n meisje: Julia van zestien is tijdens een feestje vijf maanden geleden ontmaagd en zwanger geraakt. Wat deze roman anders maakt, is dat niet Julia aan het woord is, maar de mensen om haar heen. Mensen uit een gegoed milieu, een stijlvolle villawijk, die alles doen om de schijn van normaalheid en klasse op te houden.

Een stuk of tien verschillende personages komen afwisselend aan het woord. Julia’s moeder: een vermoeide vrouw die haar hardwerkende man nooit ziet en krampachtig probeert haar twee dochters te verleiden tot kopjes thee en meisjesgesprekken. Vader, die leeft voor zijn werk en pijnlijk weinig weet van hoe hij met zijn dochters om moet gaan. Die spreekt in termen van problemen oplossen, de zaken aanpakken en denken aan de toekomst, maar daarbij vergeet dat het hier om zijn dochter gaat, om een kind van vlees en bloed. Dan Malou, het jongere zusje van Julia. Jong, verliefd, afwezig en een echte puber. Tenslotte zijn er de mensen die niet bij de familie horen: de bevriende arts die ervoor zorgt dat Julia school kan verzuimen, de nieuwsgierige buurvrouw die vanuit haar perfect aangelegde tuin naar binnen probeert te gluren, en Stefan, een jonge trompettist die het wereldje van deze rijkelui vol verwondering aanschouwt.

Opvallend is dat Julia zelf niet aan het woord komt, er wordt slechts over haar gesproken. Wat ze denkt, voelt en wil wordt alleen duidelijk door de ogen van de mensen om haar heen. Door te kiezen voor een meerstemmige compositie, waarin Julia geen stem heeft, wordt voor de lezer pijnlijk en beklemmend duidelijk hoe weinig het eigenlijk echt om het meisje draait. Veel meer gaat dit boek over hoe anderen op de zwangerschap reageren, hoe ze hun status in de villawijk behouden en de buitenwereld kunnen buitensluiten. Koortsachtig wordt naar oplossingen gezocht, om maar zo snel mogelijk van dit toch vooral heel onhandige probleem af te zijn.

‘Nest’  is de eerste roman van schrijfster Sanneke van Hassel. Eerder schreef ze twee verhalenbundels, waarop veel positieve reacties kwamen. Ook dit boek is een geslaagd werk, dat in feite ook bestaat uit losse verhalen: de verhalen van iedereen om Julia heen. Het vertelperspectief is wat dit boek sterk maakt, ook wanneer de schrijfster besluit Julia in het slothoofdstuk uiteindelijk toch aan het woord te laten. Pas dan worden de gevolgen duidelijk van deze zwangerschap, maar vooral van de manier waarop de omgeving met dit jonge, verwarde en kwetsbare meisje heeft omgesprongen. (S.K.)