Reflectie

Je hebt reflectie en reflecteren. Aan reflecties kun je weinig doen, die treden op of niet. Reflecteren moet je zo af en toe doen. Over hoe het met je gaat, over hoe het loopt met je bedrijf, het gevoerde beleid en het te voeren beleid.

Bibliotheekbeleid is altijd onverbrekelijk verbonden met gemeentelijk en provinciaal beleid. Vandaar deze foto van het gemeentehuis (of stadhuis) van Arnhem. Veel glas, daar kan dus mooi iets in reflecteren. In dit geval de Eusebiuskerk.

Nog op een andere manier aan elkaar geklonken op dit moment, de Eusebiuskerk wordt gerestaureerd, en daar levert de gemeente een belangrijke financiele bijdrage aan. Wel een mooi beeld vond Biebblogger.

Ooit zag Arnhem er zo uit

Heroines

Heroines (CD) / Tony Joe White. Tony Joe White, king of the swamp, werd in 1943 geboren. Hij heeft Cherokee-bloed door de aderen stromen. Zijn stijl van bluesspelen is vrij uniek en herkenbaar. White's muziek lijkt qua sfeer wel een beetje op die van J.J. Cale, maar is toch anders. Een donkere stem gecombineerd met een veelal langzame, vette gitaarsound is zijn handelsmerk. Hij heeft er zo langzamerhand al een hele carriere opzitten. Ondanks dat heeft hij slechts bescheiden succes gekend. Zijn eerste album 'Black and White' werd in 1969 uitgebracht, zijn laatste 'Take Home the Swamp' in 2007.

Hij heeft met groten uit de muziekwereld samengewerkt en velen hebben zijn nummers gecoverd (Dusty Springfield, Elvis, Hank Williams, Clapton, Joe Cocker, om er maar eens een paar te noemen).

Op Heroines uit 2004 heeft White een verrassing in petto. Behalve het feit dat hij zelf heel goede nummers kan schrijven wordt hij op dit album nog een handje geholpen door een paar vrouwelijke artiesten: Shelby Lynne, Lucinda Williams, Michelle White, Emmylou Harris, en Jessi Colter.

Zelf ben ik weg van het nummer Wild Wolf Calling Me met Harris, prachtig samenspel met mondharmonica, de sfeer druipt er af. Heroines is een topper geworden, mede door dit samenwerkingsverband, een echte aanrader. Mocht u hem live willen zien spelen dan moet u zorgen dat u 29 April in Little Rock, Arkansas bent, daar treedt hij op in Juanita's.

De mysterieuze Shanachies

Shanachies zijn mysterieus. Het zijn de legendarische verhalenvertellers uit Ierland: "Ireland's shanachies are gone now, but their legends live on". En nog een iets langer citaat: "Down through the centuries, they (Shanachies) had received the rich Irish oral tradition--the body of myths and history, folk- and fairy tales, the knowledge of herbs, of medicine, ways of caring for animals or predicting the weather, the poems, prayers and superstitions--and passed it on, gleaming like family silver. By 1951, though, the ages-old procession had faltered. Neil Duffy was old and dying, as was his generation. And rural Ireland was changing".

Er zijn echter ook moderne Shanachies. Voor Biebblogger, hij is waarschijnlijk de laatste in bibliotheekland, zijn ze net zo raadselachtig als de oorspronkelijke Ierse tegenvoeters. De afgelopen jaren kreeg hij regelmatig een tip / link / tweet toegestuurd over deze Shanachies. Ze bleken dan altijd in een ander ver werelddeel te verblijven. Deze Shanachies bleken zelfs aan een Bibliotheek verbonden te zijn.

Wat deden ze daar allemaal, zo ver weg? In ieder geval contacten leggen met collega's, filmen, nieuwe ontwikkelingen bekijken....., maar, het blijft ietwat ongrijpbaar voor Biebblogger. Wel werd hem duidelijk, dat hij een beetje jaloers was, zo'n baan leek hem ook wel wat. Maar ja, niet iedereen is in die gelegenheid, of de omstandigheden laten het niet toe.

Ook nu weer zijn de Shanachies de hort op. Ze zitten "smack right in the middle of the Canadian Rockies". Na overigens eerst vastgezeten te hebben in Londen vanwege de IJslandse vulkaan. Maar goed, je kunt je slechtere plaatsen voorstellen om vast te zitten.

Er moet o.a. een congres in Jasper bezocht worden. Als Biebblogger een tip mag geven? Als jullie daar toch zitten, rij dan even naar Banff over the Icefields Parkway : "The most spectacular journey in the world". Dat moet toch in te passen zijn.

Nog beter is het om de fiets te pakken. Naar het motto op dit blog: "My two favorite things in life are libraries and bicycles. They both move people forward without wasting anything. The perfect day: riding a bike to the library". Weg met die motorhomes en auto's. Veel bibliotheken onderweg zullen er niet zijn, wel onvergetelijk natuurschoon: bijvoorbeeld Lake Louise en Peyto Lake.

Het ideaal van Biebblogger? Dat hij een keer met de Shanachies mee mag. Maar dan wel op de fiets. En laten we dan van kust tot kust fietsen door, zeg Canada. Van bibliotheek tot bibliotheek? Dat kost maar ongeveer 4 maanden.

Verborgen gebreken II

's Ochtends gaan in het gehele land de wekkers af en het eerste wat uw oog treft is een getal. Het is bijvoorbeeld 7 uur.

De avond daarvoor heeft een klein percentage van de mensheid (niet meer dan 5%) moeite met het instellen van die wekker en dient zichzelf wat dat betreft extra te controleren. Ik behoor tot dit selecte gezelschap.

Als u dit ook heeft herkent u zich ogenblikkelijk in de volgende opsomming: moeite met (hoofd)rekenen, moeite met getallenreeksen, het onthouden van getalcodes, en statistieken zijn een geheimzinnig en onoverzichtelijk terrein. Ook moeite met opsommingen zoals deze trouwens.

Dit heet dyscalculie en is het wat onbekendere cijfermatige zusje van dyslexie. Dyscalculie gaat vaak samen met een slecht ruimtelijk inzicht en met moeite met plannen. In mijn geval is m'n ruimtelijk inzicht behoorlijk, planning lukt mij de afgelopen jaren steeds beter al ben ik geen natuurtalent.

Sinds 2008 bestaat er een heuse dyscalculi-dag: 3 maart. De derde van de derde maand, makkelijk te onthouden en je hoeft maar tot drie te kunnen tellen....

Dyscalculie staat los van je verdere intelligentie, je presteert alleen op bovengenoemde terreinen opvallend slechter dan dat je overig functioneren doet vermoeden. Je bent overigens in goed gezelschap: Hans Christiaan Andersen, Benjamin Franklin, Thomas Edison en zelfs Albert Einstein zouden hieraan geleden hebben. Benieuwd hoe men dat overigens weet want in de tijd dat die mensen leefden bestonden er nog geen Dyscalculie testen. Ik heb grote twijfels bij Einstein.

Op de basisschool behoorde ik tot de dommeriken met rekenen en tot de begaafden wat betreft taal. Alle bijlessen ten spijt kreeg ik die tafels maar niet in mijn kop en met hoofdrekenen kon ik geen getallen onthouden. Tafels speelden ook in letterlijke zin een rol. In die tijd begon men klassen in te delen naar leerniveau: goed, middelmatig en dom. Die leerlingen zaten in aparte niveaugroepjes bij elkaar. De leerling werd daarbij ondergeschikt gemaakt aan de methodiek; het resultaat was dat ik per lesonderdeel met tafeltje en al moest verschuiven, als enige! Dat veroorzaakt krassen op het linoleum en op de kinderziel. Gelukkig bleek ik redelijk krasvrij.

De middelbare school bezorgde me meer zielenpijn. In de tijd dat de term dyslectie nog niet bestond werden zulke leerlingen nogal eens voor dom of lui versleten. 'En de heer Logger heeft het weer eens gepresteerd om een 3 te halen', klonk het dan in de wiskundeklas. Niet fijn en ook niet erg fijngevoelig. De verleiding is groot om je er vervolgens naar te gedragen weet ik uit eigen puberervaring.

Aanvankelijk kon ik deze bescheiden handicap in mijn beroepsleven maskeren: in de hulpverlening leidde ik een vrijwel getalloos bestaan. Dat is inmiddels anders. In mijn huidige baan spelen getallen een grotere rol. Ik werd schaamteloos: mijn directe collega's zijn op de hoogte. Ik benoem mijn handicap bij andere gelegenheden zodra ik denk dat het rol kan gaan spelen. Wel grappig steeds weer te merken dat mensen zeggen 'fijn dat je het vertelt' maar toch vaak weer de consequenties, die het heeft uit het oog verliezen. Anderzijds verbaas ik anderen dan weer met het belang, dat ik hecht aan streefgetallen. Op mijn manier (ik ben veroordeeld tot de grote lijnen) heb ik daar toch oog voor.
In tegenstelling tot linkshandigheid (verborgen gebreken I ) kan Dyscalculie in sommige situaties echt een handicap zijn. In mijn vorige bijdrage (te Laat) maakte ik bijvoorbeeld een fraaie verrekening. De bieb bestaat bijna 160 jaar. Een boek kan in dat geval nooit in 1810 zijn uitgeleend. Bij deze rechtgezet.

Een handicap ook, omdat er geen voordelen aan verbonden zijn in de zin van dingen die je daardoor beter kunt. Hoewel …. door mijn eigen handicap onder ogen te zien respecteer ik denk ik die van anderen dieper, als ze er ronduit voor uit komen stelen ze mijn hart. Het dwingt mij ook tot vragen en het delegeren van dingen aan anderen, die ergens beter in zijn. Het geven van vertrouwen daarin. Ken u zelve ....

Met ontelbare groeten B.Logger ...

Waar zouden we zijn zonder de trein...?

Waar zouden we zijn zonder de trein? De trein, die ons (meestal) comfortabel brengt van A naar B? De trein, die het ons mogelijk maakt tijdens de reis lekker een boek te lezen? De trein, die het ons tevens mogelijk maakt de nieuwe ereaders van Bibliotheek Arnhem uit te proberen?

Want, de Bibliotheek is begonnen om ereaders uit te lenen. Elke vestiging beschikt inmiddels over 3 readers, twee van Sony , en een iPod Touch. Afgelopen week begon de uitleen van de apparatuur. De Sony's van de Centrale vestiging en van filiaal Kronenburg waren direct al uitgeleend. Dat ging dus als een trein, om die beeldspraak maar eens te gebruiken. De readers van de derde vestiging rekent Biebblogger nog even niet mee, die moeten eerst nog ingewerkt worden, dan kan daar ook begonnen worden met de uitleen.

Dat de readers soms grote reizen maken is de Bibliotheek inmiddels bekend. Een van de Sony readers was meegenomen naar Australie en wacht wanhopig op een vlucht terug. Maar, als de informatie van Biebblogger correct is, zal de terugvlucht binnen niet al te lange termijn toch gaan plaatsvinden.

Wat voor titels staan er nu op de ereaders? Dat zijn boeken, waar geen copyright meer op rust, waar de rechten van verlopen zijn. En dat betekent: oudere literatuur, van 60 jaar of ouder. Deze titels zijn meestal te vinden op Gutenberg.org U moet dan denken aan titels als Max Havelaar van Multatuli, Dik Trom, Nescio, Hildebrand, Frederik van Eeden, maar ook Engelse titels als Jack London (Call of the Wild), Zane Grey e.d. Het is in eerste instantie bedoelt om eens kennis te kunnen maken met het fenomeen ereaders. Is het iets voor u? Of vindt u het maar niks?

Tegen betaling van een borg van €20.-- kunt u een apparaat drie weken thuis uitproberen. En zo bepalen of het iets voor u is, of dat u toch liever een echt boek leest. Biebblogger is erg benieuwd hoe groot de belangstelling voor dit product zal zijn.

Te laat ....

In tijden van bezuinigen letten bibliotheken steeds meer op de kleintjes. Men kan hierbij niet creatief genoeg zijn.

Ik dacht met het volgende verhaal een mooie illustratie te hebben gevonden ...

een oplettende bibliotheekmedewerker in New York ontdekte onlangs dat twee in 1789 geleende boeken nooit meer zijn teruggebracht. De boete is inmiddels opgelopen tot meer dan twee ton. Opmerkelijker is, dat de lener niemand minder bleek te zijn dan George Washington, president van de Verenigde Staten. De bieb wil graag de (inmiddels antiquarische) boeken terug, doch ziet af van het innen van de boete. Dat laatste verbaast mij, zeker in het super commerciële Amerika. Toegegeven, George Washington is al een tijdje niet meer onder ons, maar er is nog altijd een president van de Verenigde Staten. Opgevat als instituut in plaats van als individuele persoon kan de bieb een leuke toelage gaan innen bij het Witte Huis.

Dit voorval biedt ook de bieb te Arnhem perspectieven. 'Onze' bibliotheek bestaat al bijna 160 jaar, vast niet alles is teruggebracht in de loop der tijden en telaat gelden zijn behoorlijk: 15 eurocent per dag. Waar ik op hoop is een boek, dat laten we zeggen in 1809 geleend is en nimmer ingeleverd door een rechtspersoon of instelling welke nog altijd bestaat. Te denken valt aan de gemeente Arnhem. Dat wordt dan een boete van 11.000 euro voor één boek hetgeen kan leuk oplopen als het om meerdere exemplaren gaat....

Een nog aardigere bijverdienste is het terugvorderen van geroofde boeken, ook in dit geval ligt de dader lang niet altijd op het kerkhof. Bekend is dat de Fransen een deel van de Arnhemse collectie meenamen naar hun eigen land toen het Napoleontische tijdperk ten einde liep. Daarvoor kan de huidige Franse republiek verantwoordelijk gesteld worden. We gaan dus Sarkozy aanschrijven.

Was het maar zo eenvoudig: hier schuilen enkele kleine addertjes onder het gras, nou ja, 't zijn meer ringslangetjes: een deel van het oude bezit van de bieb is bijvoorbeeld het gevolg van onteigening van kloosters ten tijde van de reformatie. De bibliotheek te Arnhem kan op haar beurt dus een gepeperde rekening van het Vaticaan c.q. van verschillende kloosterorden verwachten....

In het geval van de gemeente Arnhem: zij zijn onze subsidieverstrekker en kunnen grootmoedig besluiten de boete te betalen om die vervolgens in mindering op de subsidie te brengen.

B.logger….

Kill Shakespeare

Schrikt u daar van? Ach, Shakespeare is al zo vaak bewerkt en geinterpreteerd, dat we ook hier niet wakker van zouden moeten liggen. Toch, een totaal nieuwe en andere invalshoek: de strip. Een idee van twee Canadezen.

Hun mening: “If Shakespeare were alive today, he’d be in comic books,” says Del Col, a clean-cut young businessman who has attended the Stratford Shakespeare Festival religiously every year of his adult life. “He’d be in films, he’d be in TV, he’d be in mobile content, he’d be in video games. He’d be James Cameron (Avatar), basically.”

Het moet een groots project worden (bescheiden is men niet), vergelijkbaar met 'Lord of the Rings' en 'Harry Potter'. Een eerste versie is inmiddels in de verkoop gegaan in Noord-Amerika. De heren storen zich totaal niet aan een juiste volgorde van gebeurtenissen of een waarheidsgetrouwe weergave van Shakespeare, nee ze laten hun fantasie de vrije loop. Citaat: "In the first number, Hamlet is waylaid on his journey into exile after killing Polonius, then drawn magically into the dark realm of King Richard III, where he is greeted by the witches from Macbeth and enjoined to obtain the writing quill of “the wizard-god Shakespeare” in the company of a bodacious Juliet."

Je krijgt dan ook teksten als:

Pirate: Die, Whelp! GRAA!
Hamlet: AAAAH! HNGG!
Pirate: UNGH!
Second pirate: RAAAGH!
The swords go SHHH CHUNK and the kicks land with a FWOMP

Shakespeare zou hier zeer tevreden mee zijn geweest: "We think Shakespeare would look at what we’re doing and think it was kind of cool."

Meer weten? Lees hier het artikel in The Globe and Mail.

Manuscript uit eigen bezit