And so it goes: Kurt Vonnegut: a life

And so it goes: Kurt Vonnegut, a life / auteur: Charles J. Shields. Een biografie over het leven van Kurt Vonnegut (1922-2007), Amerikaans schrijver van Slaughterhouse-Five (1969). Nog altijd staat dit boek hoog op ranglijsten van Engelstalige letterkunde.

Het is een novelle over de ervaringen van een jongeman in Dresden tijdens de laatste maanden van de tweede wereldoorlog. Kurt Vonnegut maakte er een Sciencefiction verhaal van. Hij portretteert in deze novelle de  mens en zijn grillige lot.

And so it goes, zo gaat het nu eenmaal is een term die Vonnegut vaak bezigde. Inderdaad lijkt het boek Slaughterhouse-Five vanuit dit motto geschreven en dat geeft het een vervreemdend aangrijpend karakter.

Op wikipedia is te lezen dat Vonnegut dit boek eens zo zou hebben omschreven: Slaughterhouse-Five, or The Children's Crusade: A duty dance with death, by Kurt Vonnegut, a fourth-generation German-American now living in easy circumstances on Cape Cod [and smoking too much], who, as an American Infantry Scout Hors de Combat, as a prisoner of war, witnessed the fire bombing of Dresden, Germany, ‘The Florence of the Elbe,' a long time ago, and survived to tell the tale. This is a novel somewhat in the telegraphic schizophrenic manner of tales of the planet Tralfamadore, where the flying saucers come from. Peace.

Charles J. Shields bood Vonnegut aan de eerste biografie over zijn leven te schrijven. Vonnegut was zeer sceptisch maar ging uiteindelijk akkoord. De ervaringsfeiten van zijn leven zijn extreem en intens. Vonnegut maakte veel mee. Dat kan een verklaring zijn voor zijn sarcastische toon en neiging tot berusting. So it goes.
De biografie is goed geschreven.

Zelf woorden bouwen II

een vorige aflevering losten we de financiële problemen van gemeenten op door woorden te bouwen, vandaag gaan we banen scheppen. 

We beginnen eenvoudig: uitgangspunt is de medewerker. Die vindt men in iedere organisatie. Daar voegen we een activeringsmedewerker aan toe.

Een pro-activeringsmedewerker zorgt er vervolgens voor dat medewerkers proactief worden of blijven. 

Uiteraard hebben we daarnaast een pre-activeringsmedewerker nodig, pre-actief dus enorm vooruit denkend. Hij/zij zorgt dat medewerkers tevens vooruit gaan denken.

Om de balans te bewaren hebben we een post-activeringsmedewerker nodig. Hij/zij kijkt altijd terug. Samen met eerder genoemde pre-activeringsmedewerker trekt hij/zij lessen voor de toekomst.   

B.Logger

3D printers

De eerste 3D printshop in Nederland opent deze maand haar deuren te Haarlem.

Ach ja Haarlem, mooi stadje, op 20 september 1839 kwam daar Nederlands eerste trein aan vanuit Amsterdam. Er bestond veel scepsis over deze moderniteit maar rond 1900 was de trein het belangrijkste vervoermiddel.

Met 3D printers kan men 3 dimensionale voorwerpen uitprinten. Het staat nog in de kinderschoenen: het productieproces verloopt traag maar gestaag omdat het voorwerp laag voor laag opgebouwd wordt door de printer. Het werkt met grote precisie, daarom wordt het al gebruikt voor schaalmodellen (architectuur) en bijvoorbeeld sieraden. Ik ben benieuwd wat 3D printen voor ons gaat betekenen.

Volgt na de digitale revolutie opnieuw een industriële revolutie? Staat er over een paar jaar een 3D printer bij de Blokker en de Marskramer waarmee u dat gesneuvelde theekopje kunt laten bijmaken dat niet meer op voorraad is? Of wat daar zelfs nooit verkocht werd? Gaat de maakindustrie wereldwijd op de schop en daarmee de vervoersbewegingen in de wereld?

Het lijkt me voorstelbaar dat alleen nog ruwe grondstoffen over de wereld vervoerd worden. Eindproducten worden dan lokaal gemaakt met behulp van superprinters, kleine en grote. Afname van vervoersbewegingen is heel goed voor het milieu. Anderzijds: arbeiders in lage lonen landen kunnen het schudden omdat alle maakindustrie 'back to local' is. Ook de containerhavens in Rotterdam krimpen. Een moderne 'vissersvloot' zeeft ondertussen plasticdeeltjes uit de oceanen, ideaal als ruwe grondstof. 'Mensch durf te dromen!'

B.Logger

De aap uit de mouw ...

Afgelopen kerstbijeenkomst kregen we te Burgers Zoo naast een gezellige maaltijd ook een lezing over het groepsgedrag van mensapen. Daarbij werd uiteraard een parallel getrokken met mensengedrag. Dat laatste maakte het verhaal leerzaam en bij momenten hilarisch. Vooral wanneer de alfamannetjes ofwel de leiders in beeld kwamen; uit de kluiten gewassen exemplaren die (nogal onsympathiek) eenmaal daags een medeaap op het gezicht timmeren of minstens luid krijsend ronddraven met het doel de groep er onder te houden.

Voor mij aanleiding een boek van Frans de Waal, de wereldberoemde apoloog ter hand te nemen. Het heet 'de aap uit de mouw' en is een verzameling goed leesbare columns waarbij hij telkens ook mensengedrag betrekt. Je zou deze bezigheid 'zoologische antropologie' kunnen noemen. Boeiende stukjes waarin hij bijvoorbeeld laat zien dat sommige diersoorten een zelfbesef hebben, elkaar herkennen en aangeleerde techniekjes aan elkaar kunnen doorgeven.

Er schuilt één zwak element in deze opzet: aangezien wij mensen zijn (ook de Waal) kunnen we uitsluitend beredeneren hoe wij als mensen dingen beleven en doen wanneer we een chimpansee zouden zijn.

Het is nog even wachten op de hoogbegaafde chimp die het boek 'de mens uit de mouw' schrijft en dat noemt hij dan: antropologische zoölogie.

B.Logger

Zelf woorden bouwen

Taal is Lego. Door bestaande woorden aan elkaar te verbinden ontstaan nieuwe begripscombinaties. Onlangs kwam ik via het bestaande 'angstcultuur' op 'moedigheidscultuur' een niet bestaand woord. Helaas bekt het niet goed, anders was hier sprake geweest van een 'woordgeboorte'. Heel anders dan nieuwkomer 'casinopensioen' en winnaar van 2012  'de plofkip', werkelijk fantastische woorden.

Ik spreek van 'geboorte' omdat het ontstaan van nieuwe woorden een natuurlijk verlopend proces is. Er bestaat niet zoiets als een taallaboratorium waar woordnerds zich wijden aan het uitvinden van nieuwe woorden. Daar zijn goede redenen voor. Praktisch gezien staat of valt alles met verspreiding van het nieuwe woord, het moet natuurlijk overgenomen en vervolgens algemeen gebruikt worden. Hoe doe je dat vanuit je taallab? Een beetje rondtwitteren? Een andere reden is dat 't zou gaan lijken op de newspeak uit 1984 (George Orwell) waarin Big Brother het woordgebruik voorschreef om het denken van burgers te corrigeren.   

Wilt u het zelf eens proberen?

Richtlijnen: maak onderscheid tussen kleine lichte woorden en grote zware woorden. Combinatie van zware begrippen levert meestal topzware begrippen op: democratie + crisis = crisisdemocratie. Check via Google of het woord al bestaat. Maak er zinnen mee om een  leuke betekenis te vinden. De Weimarrepubliek was een echte crisisdemocratie. Vervolgens kun je eventueel meer woorden aanmaken, bijvoorbeeld: crisisdemocraat.

Combinatie van kleine met grote begrippen levert meestal praktische termen van kleiner soortelijk gewicht op. Handig in gebruik. Bediening + crisis = bedieningscrisis. Het warenhuis was in een bedieningscrisis gedompeld. Dit voelt heel anders dan het omgekeerde 'crisisbediening'. We kregen een crisisbediening in het overvolle restaurant.

Een praktische wenk voor gemeenten in geldnood: combineer het woord belasting eens met alledaagse woorden: stoelenbelasting, voortuinbelasting, balkonbelasting, vijverbelasting, parkietenbelasting, voetbalbelasting, conifeerbelasting, wegenbelasting, rugbelasting, vlindernetbelasting, opslagbelasting enzovoort. Er zitten een paar oude bekenden bij maar u zult moeten toegeven dat de resultaten verrassend zijn en geld in het laatje kunnen brengen. 

B.Logger

Weest bereid (Endgames III)

in het huis van mijn bejaarde moeder hangt een zwart-wit prent met als titel 'weest bereid'. Getekend vanuit vogelperspectief, zie je een typisch Hollands dorpje bij nacht met omliggende weilanden en een enkele fabriek. Er staat slechts één kerk in het midden van het dorp, aan de strakke sobere architectuur kun je vermoeden dat het geen Roomse kerk is.

In de lucht boven het dorp hangt een lichtverschijnsel met in het midden een kleine gestalte. Daaronder is het een drukte van belang met gevleugelde wezens: engelen ofwel 'de engelenscharen'.  Er lopen veel mensen op straat rond. Ze maken een wat verdwaasde indruk. Bij nadere beschouwing blijken graven geopend en leeg. Mensen, herrezen uit hun graven. Veel herrezenen worden door de engelen mee naar boven genomen, richting het grote licht.

We zijn getuige van 'de jongste dag' ofwel de wederkomst van Christus in degelijke protestants christelijke versie. De oerversie is te vinden in het laatste Bijbelboek Openbaring toegeschreven aan de apostel Johannes. Men twijfelde lang (vierde eeuw) of dit boek wel opgenomen moest worden in de bijbel. Het was te vaag, te verwarrend, er waren veel interpretaties mogelijk en klopte het wel met de verdere inhoud  van de bijbel?  Men besloot het toch op te nemen.

Gelukkig maar, bij mij thuis werd dagelijks uit de bijbel voorgelezen en anders had ik nooit kennis kunnen nemen van figuren zoals de vier dood en verderf zaaiende 'ruiters van de Apocalyps'', en niet te vergeten de hoer van Babylon gehuld in scharlaken rood, rijdend op een zevenkoppig beest (dan weet je het wel). Het beest (ook wel aangeduid als de antichrist) en op bazuinen blazende engelen. Als kind met een levendige verbeelding begreep ik er weinig van maar ik had het niet graag willen missen.

B.Logger

First Completely Bookless Public Library

Lees meer

Een succesvolle mislukking.

Als beoefenaar van 'eenvoudig leven' bak ik al jaren zelf mijn brood. Ik hou het simpel zonder broodmachine en vind het erg leuk om te doen, onthaastend, het ruikt altijd zo lekker in huis, het smaakt beter en het blijft zo lang goed.

Afgelopen zondag ging alles mis.

Één van de pennen van mijn mixer brak af terwijl ik deeg aan het maken was. Gewoon een droge 'tik' en finaal doormidden! Te verbaast om mij boos te maken realiseerde ik me dat 't apparaat inmiddels 12 jaar oud moet zijn.

Beroofd van mijn  routine voegde ik vervolgens iets te veel water toe aan het deeg in wording, geen nood, dan gooi je er gewoon wat meel bij. Ik ben een ervaren bakker, niet voor één gat te vangen. Vervolgens bleek het meel op! Zo wordt 'eenvoudig leven' nog behoorlijk ingewikkeld.

Ik zocht mijn keukenkastjes af en stuitte op de mueslipot. 'Ja, ik ga gewoon de grootste mueslibol ter wereld maken!'. Er bleek behoorlijk wat muesli nodig om het deeg weer deegachtig te maken. Het kneedproces viel deze keer niet mee en het rees vervolgens als een gek. Na een tijdje kon ik een merkwaardige aardappelvorm in de oven plaatsen.

Toen ik de oven weer opende kwam er geurig prachtig hartvormig brood uit. Het smaakte bovendien overheerlijk! Ik begreep ineens weer waarom ik zo van fouten en mislukkingen hou.   

B.Logger

Foyles