Kat in het bakkie

In de aflevering 'gewoontedieren' vertelde ik al over de twee zwarte katten die mij als medebewoner dulden in het huis. Ik eindigde met de vraag waar één van hen zich voortaan zou terugtrekken nu de nieuwe CV ketel geen plaats meer biedt. Ik kan u nu melden dat ze dit inmiddels oploste ...

En wel als volgt: op mijn toilet bevindt zich ook een kleine wasbak zoals dat hoort. Die wasbak hangt pal boven een kleine verwarmingsradiator. U voelt 'm natuurlijk al ... de kat verkoos de aldus geriefelijk voorverwarmde wasbak tot haar nieuwe favoriete plek. Alsof het voor haar op maat gemaakt is: ze past er precies in!

Het is een dilemma ... ik kom telkens in de boosaardige verleiding om heel even de kraan open te draaien. Ik ben voortaan gedwongen om mijn handen in de keuken te wassen. Lastig maar daar zou ik eventueel nog mee kunnen leven. Maar mijn bezoekers dan? Op twee manieren: ook voor hen is het lastig maar wie mij goed kent kan hier wellicht ook nog mee leven. Wie mij minder goed kent zal mij als een excentriek exemplaar van de menselijke soort gaan beschouwen. Of je zult maar allergisch of bang zijn voor katten, dan is een kat die op de WC in de wasbak slaapt natuurlijk de limit. Je verlaat gillend het pand met het vaste voornemen nooit meer terug te keren ...

Het kan altijd erger ... ik herinner me een vriendin met jaloerse hond op slaapkamer, vermoedelijk een probaat middel tegen eenzame nachten maar niet echt libido verhogend. Je voelt je dan toch bekeken als man (al is het maar een beest). Met een loslopend konijn heb ik minder moeite al herinner ik me de keutels overal en hij/zij beet de bedradingen door vanuit een enorme knaagbehoefte. Dan valt ineens de muziek uit de linkerbox weg. Ronduit zielig was een muis die in lang doorwaakte nachten (we hadden elkaar veel te vertellen) voortdurend in het rad liep. Het bleek dat je dit eenvoudig kon oplossen door een doek over de kooi te werpen.

Met liefhebbende groet B. Logger

Wel eens last van een writers block?

Hebt u zelf een blog, en wel eens writers block? Dat u even niet meer weet, waar u nu weer eens over zult schrijven? Ik wel. Het is zeer herkenbaar.

Een blog beginnen is een fluitje van een cent, maar het dan voor langere tijd onderhouden kan een probleem vormen. Want, u hebt natuurlijk meer te doen. U hebt uw werk, de tuin moet gedaan worden, u moet de hond uitlaten en noem al die klusjes maar op.

Er zijn echter een aantal tips, die het onderhoud van een weblog gemakkelijker maakt. Tips die misschien voor de hand liggen, maar ik geef ze u toch maar even. Heb ze niet van mezelf maar kwam ze tegen op Frankwatching. Inderdaad, ook een weblog. Het artikel heet: '5 tips voor een weblog met uithoudingsvermogen'. De tips lopen via het gebruik van RSS en het inschakelen van een partner naar het betrekken van lezers bij je blog, het toepassen van variatie en hoe je van niets iets maakt.

Een aantal van deze tips past Biebblogger al toe. RSS bijvoorbeeld. Ook heeft hij een partner in crime, de vaste columnist B.Logger, die voor de broodnodige variatie en afleiding zorgt. Biebblogger kan u wel zeggen, dat vooral (een) partner(s) erg belangrijk kan zijn voor de continuiteit. Want u hebt echt niet altijd inspiratie. De rest van de tips kunt u, waar nodig, toepassen.

Exit winter. 't Lijkt nu wel herfst.

Sweetheart of the Rodeo

Sweetheart of the Rodeo / The Byrds. The Byrds, niet een zeer hechte band. De leden hebben te grote ego's, dus dat botst regelmatig. Maar wat zijn ze belangrijk en invloedrijk geweest.

Komend uit LA, begonnen ze in de samenstelling: Roger McGuinn (gitaar), Gene Clark (zang), Chris Hillman (bas), David Crosby (gitaar) en Michael Clarke (drums). En eigenlijk zongen ze ook allemaal. Het nummer, waar ze voor het eerst mee scoorden was een nummer van Bob Dylan: Mr. Tambourine Man. Door deze hit wordt Dylan ook bekend bij de popliefhebbers. Een groep, die veel groter was dan de folkies.

Net als de Beatles hielden ook de Byrds van experimenteren. Elk volgende album was dan ook weer compleet verschillend van het voorafgaande. Wanneer je achter elkaar het debuutalbum ‘Mr. Tambourine Man' uit 1965 en ‘Sweetheart of the Rodeo' uit 1968 draait kun je je bijna niet voorstellen, dat dit dezelfde band is. Het debuut is een combinatie van folk en pop, prachtig, Sweetheart daarentegen is een combinatie tussen country en rock. Tijdens het maken van dit album haakte David Crosby af en kwam Gram Parsons (die zorgde voor de country-invloeden) er bij. Hij en Chris Hillman zouden later de Flying Burrito Brothers oprichten.

Dit is het laatste meesterwerk, dat de Byrds afleveren. Hoewel er nog wel mooie singles gemaakt zijn door o.a. Roger McGuinn. Alle bandleden gaan solo of in andere bands door, maar de enige, die echt aan de weg getimmerd heeft is David Crosby. Gram Parsons overleed helaas veel te vroeg, al in 1973. Er wordt wel beweerd dat het vierde album, ‘Younger than Yesterday' het beste album van de Byrds is. Dat is een kwestie van smaak, er wordt naar mijn mening iets te veel op ge-experimenteerd, geef mij dus maar Sweetheart.

A perfect mess ...

Iedereen kent ze wel: de sloddervossen, het type dat overal sporen achterlaat in huis, tuin en niet te vergeten op het werk. Hun bureaus liggen verschanst achter stapels papieren, waar alleen zij de weg in weten. In deze tijden van efficiëntie, timemanagement en gezamenlijke werkplekken leiden ze steeds vaker een moeilijk en teruggetrokken bestaan. Niemand begrijpt hen!

Misschien bent u er zelf wel één! En …ik moet u iets bekennen: ook ik ben zo'n sloddervos, door de jaren heen redelijk getemd en tegenwoordig listig vermomd als ordelijk persoon, diep van binnen echter ...

Maar er is hoop voor deze in haar bestaan bedreigde diersoort, geen hoop op verbetering maar eindelijk op erkenning!

Het vlot geschreven boek 'de wet van de stimulerende wanorde' (Freedman & Abrahamson) neemt het op voor de sloddervos. Sterker nog: het blijkt een puur positieve eigenschap waar iedere organisatie, ieder huisgezin een enorme behoefte aan heeft. De functies van rommel en slordigheid worden op alle niveaus en vanuit alle mogelijke gezichtspunten belicht met hoofdstukken als 'de prijs van de netheid', de voordelen van rommel', slordig leiderschap' en zelfs 'rommel als beleid'. Pas op het einde van het boek worden bijna terloops enkele ziekelijke vormen van slordigheid behandeld.

Ik vond het in z'n tegendraadsheid een inspirerend boek. Het lijkt mij naast, voor de doelgroep tevens uitstekend geschikt voor partners, collega's en leidinggevenden van slordige mensen. Ook zij zullen na lezing van dit standaardwerk wel moeten toegeven, dat 't een gave is, een talent en geen gebrek.

Ten slotte: dit citaat van Albert Einstein vond ik het mooist: 'als een rommelig bureau staat voor een rommelige geest, waar staat een leeg bureau dan voor?'

Met leeghoofdige groet B. Logger ....

Ebooks: not for sharing

“ It's unlikely that books bought from Apple's store would work on non-Apple devices”

Oftewel.....problemen! In een artikel in The Globe and Mail wordt hierover gerept. De nieuwe ipad van Apple zal vermoedelijk een boost aan het e-lezen geven. Het is de bedoeling dat er over een aantal maanden een Apple winkel voor ebooks gaat komen, zeg maar een itunes shop waar je ebooks kunt kopen. Echter, deze zijn niet te lezen op andere hardware zoals bijvoorbeel de Kindle van Amazon. Of alternatieve systemen. Resultaat: "Apple's creation of a third choice is likely to further frustrate and confuse consumers if they accumulate e-books for one device, then try to go back to read them later on a different one. The effect could be akin to having to buy a new set of CDs every time you get a new stereo system. It could also keep people from buying new e-readers as better models come out if they aren't compatible with the books they already have." Het moge duidelijk zijn dat consumenten hier niet blij mee zullen zijn. Eventueel aangeschafte ebooks op andere apparaten zijn dus niet te verschuiven naar de nieuwe iPad. Nog een citaat: “There are going to be some potentially painful lessons” for consumers when they try to move e-books they already own to new devices, said Nick Bogaty, senior manager of digital publishing business development at Adobe Systems Inc., which provides the major alternative e-book system." Was de situatie al verwarrend, hierdoor wordt de consument nog meer benadeeld. Of het de verkoop van de iPads zal schaden weet ik niet, voordelig voor de verkoop van ebooks kan het echter niet zijn. Nog meer de kat uit de boom kijken dan maar?

Hou het kort ...

Mijn haar groeide gestaag. Het begon natuurlijk op te vallen en de eerste voorzichtige vragen werden al gesteld ....

Verschafte ik mijzelf een nieuw kapsel? Was hier sprake van een welbewuste imago verandering? In mijn ogen was het juist een oud kapsel, want ooit behoorde ik tot de zogenaamde 'staartdragers'. In mijn ogen ...., daar hing het op het laatst letterlijk. Het had niets met imago's te maken: mijn kapper was op vakantie, dat is alles. Vanwege de kou stelde ik mijn bezoek nog een week langer uit ...

Mijn kapper, want na jaren rondzwerven in dit opzicht vond ik op de hoek van mijn eigen straat de kapper, die mij in alle opzichten bevalt. De sfeer is gemoedelijk en multi culti. Het kappersechtpaar is Turks en de medewerkers komen uit alle windrichtingen. In klantvriendelijkheid kan ik hier nog wat leren, men onthoudt wie jij bent en wat jij doet.

Een bezoek aan deze kapper levert altijd een mooi gesprek op voor beide partijen, waarbij onze gedachten iedere hoek nemen. Deze keer ging het over films en kappers. Mij leek 'Mississippi Burnin' verplichte kost voor iedere kappersopleiding: Iemand die betrokken is bij laffe racistische moorden neemt niets vermoedend plaats in de kappersstoel om zich te laten scheren. Achter hem verschijnt in plaats van zijn eigen kapper Gene Hackman in de rol van FBI undercover, hij begint hem al ondervragend te scheren met zo'n groot blinkend ouderwets scheermes. Er vallen maar enkele druppeltjes bloed, maar ik betrapte me erop, dat ik met mijn handen aan de keel zat te kijken ...

Mijn kapper ging hier naadloos overheen met de verfilmde musical: 'Sweeny Todd' een kapper met een valluik onder de kappersstoel, zijn vrouw heeft een goed rendenderende winkel in vleesdelicatessen. De aldus afgevoerde klanten worden verwerkt in pasteitjes en andere lekkernijen.

Weer eens wat anders als een praatje over het weer of de prestaties van de plaatselijke voetbalploeg.... overigens geen films voor het hele gezin dus ....

Met korte groet B.Logger.

En weer kwam er sneeuw. Onverwacht!

Fremdsprache ...

George Orwell beschrijft in zijn zeer leesbare visionaire roman '1984' (aanradertje) hoe het woordgebruik ('nieuwspraak) de kijk op de realiteit beïnvloedt. Een mooi voorbeeld van onze tijd zijn uitspraken waarin de economische crisis als uitdaging wordt voorgesteld.

Hier spelen economen (en ecologen) onbewust leentjebuur bij het boek: 'crisis als uitdaging' uit de jaren ‘’90. De titel is een mooie oneliner, Orwell waardig maar het boek is een ouder, nogal zweverige werkje dat niet over economie handelt maar over hoe je ziekte kunt opvatten als iets wat zin geeft en waar je iets mee aan moet.

Afgezien van alle individuele ellende die ziekte en werkloosheid veroorzaken is het natuurlijk een feit dat iedereen er mee moet dealen. De term uitdaging veronderstelt echter een grip op de werkelijkheid die niet reëel is.

Helemaal over de top vond ik de vraag in een radioprogramma of de aardbeving in Haïti niet als een uitdaging moest worden beschouwd …. Mensen in een volstrekte slachtofferpositie die nog maar net onder het puin vandaan kruipen worden hiermee afgeserveerd. Woordkeuze kan soms ook onthullend of verhullend zijn: voorbeeld 'genetische manipulatie' (onderliggende boodschap: manipulatie) versus 'genetische modificatie' (boodschap het is een simpele aanpassing). ...

B.Logger.