Wednesday, June 29, 2011

Fluittas ...

Een ongeluk komt zelden alleen. Eerste pinksterdag stond ik in mijn niet geheel brandschone huis met het losse handvat van de fluitketel in mijn handen, de ketel zelf stond nog keurig op het fornuis schril te fluiten, het handvat (gedeeltelijk hout) was afgebroken.

Met enige bezorgdheid realiseerde ik mij dat ik veel huishoudelijke apparatuur in dezelfde periode kocht, toen ik geld ging verdienen. Vermoedelijk zijn binnenkort dus ook de wasmachine en de koelkast aan de beurt. Dat kan een duur jaar worden.

Bij een bekende firma kocht ik een nieuw exemplaar in mijn middagpauze. 'Nee, een tasje hoeft niet, ik schaam mij niet voor een fluitketel'. De winkelmevrouw glimlachte. Op straat gekomen voelde ik mij toch wat onwennig toen ik daar met mijn keteltje liep. Ik voelde me zelfs wat bekeken: een man en een vrouw hadden duidelijke pretoogjes toen ik zo kwam 'aanketelen'. 'Ja' zei ik 'de nieuwe handtassenmode voor heren, je kunt ze ook met schouderband krijgen maar die waren helaas uitverkocht'.

Dit opent beslist perspectieven. Wat dacht u van een theemuts met bloemenprint omgebouwd tot elegante damestas, of een stofzuigerzak voorzien van hengsels voor eco types? De fluitketel voldoet overigens goed voor haar echte taak. Er woont een veel beschaafdere fluitiste in dit keteltje dan haar voorganger. Ik noem haar Berdien ...

B.Logger

2 comments:

Pieter said...

Berdien? Waarom niet Ian (Anderson, van Jethro Tull) of James (nee, niet de butler, maar Galway, de fluitist). Een minder duidelijke naam, dat ben ik met Logger eens. Of is de voornaam van Logger ook Berdien? Je kunt ook nog denken aan Thijs (van Leer). Allemaal uit de jaren zeventig en tachtig... En hoe zou het met hen zijn?

biebblogger said...

Tja, allemaal goede suggesties. Maar zoals wel meer in het leven, je moet keuzes maken. En Berdien zag (ziet) er toch ook niet slecht uit?