Autarkie

Kwam het onlangs weer eens ergens tegen: autarkie.... De situatie waarin een land of een gemeenschap zichzelf bedruipen kan, zelfvoorzienend is.

Voor ons land zie ik het volgende scenario:

Nederland is één van de grootste landbouwexporteurs ter wereld. daarom staan we de eerste jaren op een dieet van varkenskoteletten, kippenvleugels, eieren en bloembollen. Wanneer we alles hebben opgegeten worden we vegetariër want om al die monden te voeden is plantaardig voedsel stukken efficiënter. Helaas geen rijst meer ... Hopelijk eten we niet alle vis in een paar jaar op.

Kleding wordt problematisch maar meer schapen leidt tot wollen truien en van hennep kun je naast touw uitstekende duurzame textiel maken. Voortaan erf je het overhemd van je grootvader of de jurk van je grootmoeder. De mode komt vrijwel tot stilstand en wordt een stuk minder fleurig. Kleurstoffen komen vaak uit andere landen. De oplossing is klederdrachten nieuwe stijl met veel mini want dat scheelt meters textiel. De panty sterft uit ... Gebreide zwempakken lijkt me helemaal niks: dus leve het naturisme!

Een reëler probleem wordt energievoorziening. We houden het nog eventjes warm met aardgas uit Slochteren maar moeten aan de gang met wind en zonne-energie. Bij gebrek aan uranium is kernenergie niet meer aan de orde. Kolencentrales sluiten wegens gebrek aan kolen.

Vervoer wordt vooral openbaar vervoer met naast trams, treinen en bussen vervoer over het water. U bent langer onderweg en zult misschien dichter bij uw werk moeten gaan wonen. Uw auto wordt verschroot en hergebruikt voor belangrijker producten. Alle fileproblemen zijn opgelost u zult vaker op de fiets moeten. Die hometrainer (toch een soort nepfiets) kan dan meteen de deur uit ... eventueel kunt u zich tegen betaling per fiets laten vervoeren of u huurt een koets.

De bouwsector krijgt het moeilijk. De baksteen wordt massaal geherintroduceerd bij gebrek aan andere materialen. Bosbouw gaat gouden tijden tegemoet want Nederland is een enorme houtimporteur. Het duurt helaas even voordat we over die bossen beschikken, ongeveer 15 jaar op een houtje bijten dus. In de tussentijd kunnen we de Veluwe omhakken ...

We produceren in Nederland veel afval waar we zuinig mee moeten worden. Oud papier, oud metaal (al die auto's), oude pc's, groen: mest voor landbouw, hergebruik van glas, plastics etc. Vooral aan dat laatste komt enorm gebrek omdat Nederland zo goed als niet over olie beschikt.

Het grootste probleem lijkt mij de werkgelegenheid. De dienstensector (grootste werkgever) wordt grotendeels overbodig. Er zijn meer mensen nodig in de landbouw, vervoer, in lokale kleine industrieën, energiesector en in de afvalverwerking. Goed nieuws voor laaggeschoolden. Jammer van uw dure opleiding ... Ik ben ben bang dat we het daar helemaal niet mee redden: de werkeloosheid wordt gigantisch. Ons sociale vangnet, uitkeringen, pensioenen worden onbetaalbaar. Daar staat tegenover dat er vast meer blauw op straat komt (op de fiets dan) hard nodig want zonder sociaal vangnet zal de criminaliteit toenemen. Tekorten aan onderwijzers, verpleegkundigen en kinderopvang lossen vanzelf op.

Ondertussen gaat de volksgezondheid vooruit want we roken niet meer (evt wat hennepbijproducten) we eten gezonder (minder vlees, geen kleurstoffen en andere toevoegingen) We drinken nog wel: bier, een beetje wijn en voor de grootverbruikers jenever, geen koffie en thee meer, evt vervangende drankjes zoals cichorei koffie. Dit leidt tot minder hart en vaat ziekten. Nieuw zijn gebreksziekten wegens een te eenzijdig dieet. Het gevaar dreigt van een nieuw type patatgeneraties want aardappels hebben we genoeg en kroketten en frikadellen kun je van alles maken.

Met het milieu gaat het prima zonder CO2 uitstoot van varkens, auto's en kolencentrales. Vanwege het ontbreken van internationale handel neemt het aantal vervoersbewegingen dramatisch af.

Je kunt je voorstellen dat we wel erg veel inwoners hebben voor een zelfvoorzienend landje, naar mijn mening zal minstens de helft van de bevolking spontaan emigreren want een beetje saai is zo'n autarkie wel ....

B.Logger

Oud bezit uit eigen collectie

Volautomatisch?

Onlangs lag er bij mij thuis een brief van Google op de mat. Een heuse brief… deze internetgigant maakt nog gebruik van de post!

Alsof je een ouderwetse postduif bij je voordeur vindt met een bericht van de TNT. Laat ik hen niet op een idee brengen: dit scheelt weer behoorlijk wat postbodes....

De brief bevatte het aanbod om via Google gratis te adverteren met €50,- gratis advertentie tegoed. Ik heb geen eigen bedrijf en ook als eenvoudig columnist acht ik mijn commerciële mogelijkheden beperkt. Ik vroeg mij wel af hoe mijn adres geselecteerd werd ...

Na dit aanbod ging ik vanzelf meer letten op advertenties die Google verzorgt. (Misschien was dat de enige bedoeling.)

Bij enkele nieuwssites kreeg ik het vermoeden dat reclame-uitingen automatisch gecombineerd worden met woorden die in de nieuwsberichten staan. Een stukje over criminaliteit combineren met reclame voor een beveiligingsfirma is logisch en handig.

Maar wat te denken van een artikel over de omvang van het heelal in combinatie met een reclame over migratie? Verhuizen naar de Andromeda nevel is technisch onmogelijk. De kans dat de lezer van zo'n artikel tevens overweegt te migreren naar een ander land is klein.

Onder een verhaal over de penisplant die slecht heel zelden bloeit vond ik een reclame voor erectieverhogende middelen (Pokon was een betere keuze geweest).

Ook schokkend was de reclame voor een bedrijf dat aan 'archiefvernietiging' doet bij een artikel over een kunstcollectie.

Met automatisch toegevoegde groet B.Logger

Soldaten huilen niet

Soldaten huilen niet / auteur: Rindert Kromhout. In de voetsporen van zijn beroemde tante, Virginia Woolf, schrijft Quintin Bell een boek over zijn broer Julian Bell. Deze ontwikkelt zich tot communist in de tijd van het opkomend fascisme en communisme van de jaren ’20 en ’30 van Europa.

Het boek wordt verlevendigd door de zeer kleurrijke personages uit de Bloomsbury groep, een groep Londense kunstenaars waarin Virginia en haar zus Vanessa, schilderes, een centrale rol spelen.

Julian en Quentin groeien op in deze warme en creatieve omgeving, waarbij ze leren zelf hun mening te vormen en te staan voor waar ze in geloven. Julian maakt dit waar door ten strijde te trekken als Britse oorlogsvrijwilliger in de Spaanse burgeroorlog. Quentin, de ik-persoon, geeft hier invulling aan door een boek te schrijven over zijn broer en de Bloomsbury groep ‘Soldaten huilen niet.’

Deze groep kunstenaars heeft een buitenverblijf op het platteland van Engeland, Charleston, waar zij raar aangekeken worden door de plattelandsbewoners vanwege hun levensstijl.
Pas wanneer Julian door een bomaanslag in Barcelona om het leven komt, worden de Bloomsburyleden gezien als één van hen en uiteindelijk geaccepteerd.

Rindert Kromhout, de schrijver van het boek, kwam op één van zijn reizen door Engeland bij toeval terecht in huize Charleston, raakte gefascineerd door dit excentrieke onderkomen en haar bewoners en verrichtte diepgaand onderzoek naar de leden van de Bloomsbury groep. Dit staat met een literatuurlijst opgenomen achterin het boek. Voor Virginia Woolf fans is het perspectief van het neefje heel boeiend om vanuit te lezen Het boek is extra leuk omdat je via Quentin Bell inzicht krijgt in wat schrijftechnieken.

Crisisvormen ...

De vraag lijkt ineens actueel of de economische crisis een V of een W vorm krijgt, dwz één dip of twee dippen kort na elkaar. Maar is dat wel zo?

Het verloop van een economische crisis vergelijken met lettervormen wijst op diepe onzekerheid. 't Heeft iets bezwerends en misschien zelfs iets manipulatiefs: met deze erg simpele vergelijking wordt de mogelijkheid van drie of zelfs vier opeenvolgende dips weggemoffeld. Voor drie of vier dips achter elkaar is namelijk geen ruimte in ons westerse alfabet dus niemand overdenkt dergelijke opties.

Het is bovendien een typisch westerse omschrijving aangezien men bijvoorbeeld in China en de Arabische landen het westers alfabet niet gebruikt. Dit doet mij denken aan hoe men eind jaren 90 in Indonesië de toenmalige crisis omschreef. Terwijl de hele wereld sprak van de 'roepia crisis' noemde men het in de Indonesische media steevast de 'dollar crisis'. Kortom: ik ben benieuwd hoe de Chinezen het noemen.

B.Logger ...

Wade in the water

Wade in the water : African American sacred music traditions (CD). Gospel bestaat uit religieuze liederen van de Afro-Amerikaanse gemeenschap uit Noord-Amerika. De muziek komt voort uit de traditionele liederen van de (bevrijde) slaven en heeft ook invloeden ondergaan van de westerse klassieke muziek.

De muziek heeft grote invloed uitgeoefend op de jazz maar zeker ook op de popmuziek. Veel zangers en zangeressen met een afro-amerikaanse achtergrond zijn ontdekt in de kerk waar zij zongen in gospelkoren. De muziek zelf beïnvloedt ook de muzieksmaak van deze zangers en zangeressen en componisten van popmuziek. Gospel is te beschouwen als een bepaalde vorm van de spirituals, andere vormen van spirituals zijn de shout en de jubilee.

In deze uitgave op 4 cd's wordt de hele ontwikkeling van spirituals en gospel gevolgd van het midden van de 19e eeuw tot halverwege de jaren '90 van de 20e eeuw. Een prachtige verzameling uitgegeven door de beroemde Smithsonian Folkways die de muziekgeschiedenis van de Verenigde Staten in kaart brengt en (historisch) geluidsmateriaal bewaart. Ook duidelijk merkbaar aan de duidelijke toelichtingen (in het Engels) bij de muziek.

Niet alle muziekvormen klinken even gemakkelijk in het gehoor maar het is fascinerend te horen hoe de muziek zich ontwikkelt en ook invloeden uit andere muzieksoorten in zich opneemt.
Een heel bijzondere verzameling!

Uitlokking ....

Zorgmoe ... kende u die uitdrukking al? Ik las het in een krant. Journalisten namen de term over van hulpverleners, zwerfjongeren zijn tegenwoordig kennelijk zorgmoe.

Het eerste waar ik zelf bij 'zorgmoe' aan denk is: mensen die moe zijn vanwege zorgen voor anderen, bijvoorbeeld voor hun kinderen of voor hun ouders op leeftijd. Maar hier wordt exact het tegenovergestelde bedoeld: mensen, in dit geval zwerfjongeren, die moe zijn van het verzorgd worden. Merkwaardig: verzorgd worden is een passieve toestand, je hoeft niets te doen, normaliter rust je daardoor uit maar zij worden er juist moe van ...

Dit is een geval van taalkundige uitlokking! Een paar jaar terug vonden hulpverleners de term 'bemoeizorg' uit: hulpverleners die zich ongevraagd aandienen om achter de voordeur te kijken. Men richt zich daarbij op zogenaamde 'zorgmijders'. Weer zo'n vreemde term: zorgmijders klinkt als bangelijke lichtschuwe wezens die nauwelijks de deur uitkomen en vooral niet willen opvallen, maatschappelijke mollen als het ware. Vermoedelijk bedoelt men in dit geval: eigenwijze onaangepasten die bakken overlast veroorzaken.

Het ene woord, de ene term, lokte de andere uit. Van bemoeizorg naar zorgmijders en vervolgens zorgmoeheid....

'Wat gezegd kan worden, kan duidelijk worden gezegd; en van dat waarover niet kan worden gesproken, moet men zwijgen'. Ludwig Wittgenstein

Zwijgzame groet B.Logger.

De Britannica op uw iPod, iPhone of iPad

Dat mag onwaarschijnlijk klinken, maar het kan. Sinds kort zit de Britannica in de appstore van Apple. Daar had ik wel oren naar. Dus naar de appstore en daar voor € 15.99 deze toepassing gekocht.

Veel ruimte op mijn iPod neemt de Britannica (gelukkig) niet in, zeker niet in vergelijking met al mijn muziek. Ik geloof maar zo'n 80 MB. Dat is ongeveer niets.

Wat staat er zoal op? Een citaat: "Prepared by the editors of the Encyclopaedia Britannica, the Britannica Concise Encyclopedia 2010 delivers over 25,000 thoroughly researched and fact-checked entries covering art, history, geography, politics, technology, science, sports, pop culture, and other subjects. Watch topics come to life with thousands of colorful images and maps." En alles, ook de plaatjes, is geoptimaliseerd voor mobiel gebruik.

Wanneer je de Britannica opent, kun je door te schudden met je iPod de encyclopedie verkennen. Elke keer schudden laat dan een ander onderwerp/lemma zien. Behoorlijk ongericht dus. Er zit uiteraard ook een "Search" functie op. Het is dan mogelijk een zoekwoord in te tikken waarna de informatie op uw scherm verschijnt. Artikelen kunnen gemaild worden naar anderen/vrienden. Er zit een "searchgeschiedenis" op van de laatste 100 artikelen, je kunt favorieten aanmaken, en er zit een optie op "on this day" (ik zie dat Jimi Hendrix overleden is op deze dag in 1970).

Kortom, deze Britannica is voor een informatiejunk als ik een uitkomst. Zeker omdat Wikipedia voor mij geen optie is,omdat ik daar altijd een internetverbinding voor nodig heb. En die heeft mijn iPod Touch niet. Naast Stanza zal deze app dan ook niet snel van mijn iPod verdwijnen.

Uitdaging ....

Tegenwoordig is alles een uitdaging: raak je je baan kwijt, krijg je de diagnose ADHD, heb je een levensbedreigende ziekte: allemaal een uitdaging.

In meer alternatieve kringen is alles een les. Dat lijkt zachtmoediger maar is feitelijk de 'uitdaging plus'. In beide gevallen dient men alles opgewekt, positief en strijdvaardig tegemoet moet te treden. Bij een les moet men er zelfs nog wat van leren!

Waar blijft 'het grote balen', 'de grote weigering' of het recht om eventjes diep ongelukkig te zijn? Deze vraag lijkt mij een typische uitdaging voor deze tijd. Wellicht is er ook nog een les uit te leren ...

B.Logger.