Wednesday, May 12, 2010

Over kastelen, kuilen en polders ...

Gezien op het strand in Zeeland: sommige kinderen leggen dijken aan, andere bouwen kastelen en forten, een derde categorie graaft kuilen.

Ik had alle tijd van de wereld en constateerde het volgende: dijkenbouwers zijn steeds Nederlandse kinderen, kuilengravers meestal Duitse kinderen. Kastelenbouwers: beide nationaliteiten.

Nu kan ik heel flauw wijzen op het territoriumgevoel van Duitsers en in herinnering roepen, dat de eerste wereldoorlog via loopgraven werd uitgevochten. Maar in dat geval zouden ook de Fransen toch fanatieke kuilgravers zijn? Laat iemand dat nou eens gedegen onderzoeken.

Nog intrigerender vind ik de Nederlandse neiging polders en dijken te maken op het strand. Helemaal mooi is dan dat die polders zover binnen de vloedlijn worden aangelegd dat de strijd tegen het opkomende water uiteindelijk altijd weer verloren wordt. Een soort van zelfkwelling. Men kijkt dan ook nog genietend toe hoe de dijken breken en het land langzaam overstroomt. Wat is dat toch?

Een winderige strandgroet van B.Logger

1 comment:

Margot said...

leuk stukje, ik waan me al lezend op het strand !